Pintu rundingan dibuka, bukan sekadar untuk penandatangan
Perjanjian Keyakinan dan Perbekalan (CSA) ialah persefahaman politik yang mengatur sokongan Ahli Parlimen terhadap urusan perbekalan dan pentadbiran kerajaan tanpa semestinya menghapuskan perbezaan politik. Kerajaan menyatakan CSA tidak terhad kepada 13 Ahli Parlimen yang sudah menandatangani perjanjian itu; mana-mana wakil rakyat boleh datang berbincang dan memeterainya. Keterbukaan ini lebih bermakna daripada angka sokongan semata-mata kerana ia memberi ruang untuk rundingan berdasarkan agenda dan komitmen yang dipersetujui. Fahmi Fadzil berkata pintu perbincangan kekal terbuka selepas mesyuarat Jemaah Menteri pada 30 Oktober. Kerajaan juga melihat penilaian bersama, seperti mekanisme yang pernah digunakan dalam CSA 2021 hingga 2022, sebagai pilihan untuk menyemak pelaksanaan janji. Namun, ukuran kejayaan akhirnya bukan bilangan yang menyertai, tetapi sama ada persetujuan itu dipenuhi dan memberi kesan kepada rakyat.
Sokongan Belanjawan merentas garis politik
Kerajaan memeterai CSA sehari sebelum kenyataan Fahmi, melibatkan enam Ahli Parlimen Bersatu yang diketuai presidennya, Muhyiddin Yassin, serta tujuh lagi wakil termasuk Ahli Parlimen Muar, Syed Saddiq Syed Abdul Rahman. Perjanjian itu menjanjikan sokongan terhadap kelulusan Belanjawan 2027 dan turut melibatkan Ahli Parlimen pembangkang lain. Bersatu menegaskan ia kekal sebagai parti pembangkang, maka persetujuan ini bukan penyertaan dalam kerajaan tetapi jalan untuk mengekalkan kelangsungan pentadbiran dan memberi ruang kepada agenda pembangunan. Inilah ujian sebenar kerjasama rentas parti: perbezaan tidak perlu lenyap, tetapi sokongan terhadap urusan penting mesti berasaskan komitmen yang boleh dinilai. Jika CSA Ahli Parlimen menjadi wadah untuk memastikan belanjawan dapat dilaksanakan, rakyat wajar menilai bukan sahaja siapa yang menandatangani, malah apa yang akhirnya sampai kepada mereka.
Politik matang mesti dibuktikan melalui kebajikan
Ketua Wanita Keadilan Fadhlina Sidek menyifatkan persetujuan antara kerajaan dengan wakil Bersatu, MUDA dan Ahli Parlimen bebas sebagai langkah ke arah politik yang lebih matang. Pandangannya tepat dengan satu syarat: kematangan bukan sekadar kesediaan menandatangani dokumen, tetapi kebolehan mencari titik persamaan tanpa berpura-pura bahawa perbezaan sudah selesai. Armada Bersatu pula menyatakan kebajikan awam dan pemerkasaan Bumiputera ialah tuntutan utama di sebalik keputusan menyertai perjanjian; agenda itu merangkumi perlindungan peluang ekonomi, pendidikan dan sosioekonomi. Muhyiddin turut mengaitkan persetujuan tersebut dengan usaha menangani ekonomi dan kos sara hidup, sementara menegaskan Bersatu kekal di blok pembangkang. Maka, wajar jika orang ramai menilai CSA melalui hasilnya: sama ada kebajikan di peringkat akar umbi dilindungi dan komitmen dalam Belanjawan 2027 diterjemahkan menjadi manfaat yang nyata.
Kesimpulan: ukur persetujuan melalui pelaksanaan
Fadhlina menegaskan bahawa politik matang tidak bermaksud mengetepikan perbezaan atau mengorbankan prinsip; ia menuntut kesepakatan pada perkara yang menguntungkan rakyat. Perjanjian ini turut meliputi usaha reformasi institusi, termasuk cadangan mengehadkan tempoh perdana menteri kepada dua penggal dan memisahkan peranan Peguam Negara daripada pendakwa raya. Kerajaan pula berharap sokongan yang diterima membolehkan perkara yang dipersetujui, khususnya reformasi institusi, dilaksanakan. Tumpuan seterusnya harus beralih daripada simbolik kerjasama kepada semakan kemajuan: adakah pembaharuan bergerak, Belanjawan 2027 dapat dilaksanakan dengan berkesan, dan manfaatnya sampai kepada masyarakat? Keterbukaan CSA ialah permulaan yang wajar, bukan bukti kejayaan dengan sendirinya. Kesimpulannya, kerjasama rentas parti hanya matang apabila akauntabiliti kekal dan kebajikan awam menjadi ukuran utama.
