Keselamatan murid bergantung pada tindak balas awal
Buli di sekolah ialah perbuatan mengancam atau menyakiti murid yang boleh berulang apabila mangsa takut meminta bantuan dan pihak dewasa gagal bertindak pantas. Sebab itu, kerjasama KPM PDRM perlu dinilai bukan pada jumlah pertemuan, tetapi pada sejauh mana murid dilindungi apabila mereka bersuara. Kementerian Pendidikan memperkukuh kerjasama dengan Polis Diraja Malaysia untuk menangani buli dan salah laku murid melalui pengesanan awal serta tindakan segera terhadap aduan. Perkara itu dibincangkan oleh Menteri Pendidikan, Datuk Seri Fadhlina Sidek, bersama Timbalan Pengarah Jabatan Pencegahan Jenayah dan Keselamatan Komuniti PDRM, DCP Datuk Suryani Sungit. Langkah ini penting kerana murid yang takut di sekolah mungkin bimbang diugut jika mengadu. Jika aduan dibiarkan, ancaman boleh berulang dan rasa selamat murid semakin terhakis. Maka, keupayaan sekolah mengenal pasti petanda awal mesti disertai saluran aduan yang responsif.
Aduan perlu dijawab dengan tindakan yang jelas
Pengesanan awal tidak bermakna jika aduan buli murid sekadar direkodkan tanpa susulan. Murid dan keluarga perlu tahu siapa yang menerima aduan, langkah perlindungan yang boleh diambil dan bagaimana perkembangan kes akan dimaklumkan. Fadhlina menegaskan setiap aduan perlu disusuli tindakan, sementara petanda awal buli dan salah laku perlu dikenal pasti sebelum keadaan menjadi lebih serius. Ini menuntut pihak sekolah mendengar tanpa menyalahkan murid atau meminta mereka mengurus ancaman sendiri. Ibu bapa dan warga sekolah juga wajar mengambil serius apabila anak mula berkongsi perkara yang membimbangkan. Keyakinan untuk melapor terbina apabila murid melihat bahawa suara mereka menghasilkan tindak balas yang selamat dan konsisten. Tanpa kepercayaan itu, saluran rasmi mungkin wujud tetapi tidak digunakan oleh mereka yang paling memerlukannya.
PPS perlu dikenali sebelum krisis berlaku
Kira-kira 16,000 Pegawai Perhubungan Sekolah (PPS) kini terlibat lebih aktif dalam hal ehwal sekolah bagi membantu menjaga keselamatan dan kebajikan murid. Angka itu memberi rangkaian yang luas, tetapi keberkesanannya bergantung pada hubungan yang dibina dengan murid. Polis tidak sepatutnya dikenali sebagai pihak yang muncul selepas insiden sahaja. Murid perlu tahu siapa PPS di sekolah mereka, bagaimana hendak menghubunginya dan bahawa mendapatkan bantuan tidak menjadikan mereka sasaran balas. Usaha memperkenalkan PPS kepada murid menjadikan kehadiran polis lebih mudah didekati serta boleh menyokong pengesanan masalah lebih awal. Sekolah pula perlu memastikan peranan PPS difahami oleh guru, murid dan keluarga. Apabila saluran bantuan jelas, murid mempunyai pilihan untuk mendapatkan sokongan sebelum buli atau salah laku bertambah serius.
Tanggungjawab bersama mesti menghasilkan perlindungan
Buli bukan beban yang patut diletakkan pada guru semata-mata. Kerjasama agensi turut merangkumi perbincangan tentang saringan air kencing yang lebih kerap oleh Agensi Antidadah Kebangsaan serta perkongsian data kesihatan mental bersama Kementerian Kesihatan bagi mengenal pasti keperluan intervensi dan sokongan murid. Perkara ini menunjukkan keselamatan sekolah berkait dengan kesejahteraan murid yang lebih luas, namun perkongsian maklumat mesti digunakan untuk membawa bantuan yang sesuai. Keutamaan tetap pada tindakan yang boleh dirasai murid: ada orang yang mendengar, aduan dinilai segera dan perlindungan diberikan apabila perlu. Kesimpulannya, kerjasama KPM dan PDRM hanya akan bermakna jika sekolah, polis, keluarga dan agensi sokongan menyambut setiap laporan dengan tindakan. Murid mesti yakin bahawa apabila mereka berani bersuara, orang dewasa akan mendengar dan melindungi mereka.
