Pertikaian perlu dijernihkan, bukan dipanjangkan
Pengampunan bersyarat Najib ialah keputusan diraja yang membolehkan baki hukuman penjara dijalani melalui tahanan di rumah, tertakluk kepada syarat yang ditetapkan dalam perintah pengampunan. Isu semasa bukan sekadar percanggahan kenyataan: Istana Negara menegaskan keputusan itu jelas, manakala Jabatan Peguam Negara (AGC) berkata persoalan undang-undang masih perlu diperjelas. Ketegangan ini menuntut pemisahan yang cermat antara penghormatan terhadap titah Agong dengan penentuan bagaimana hukuman dalam kes-kes berasingan berkuat kuasa. Istana Negara menyifatkan hujah yang mempertikaikan perintah pengampunan bersyarat itu sebagai menjurus kepada tindakan mengingkari titah Yang di-Pertuan Agong Sultan Ibrahim. Namun, AGC menegaskan pihaknya tidak mempertikai atau mengetepikan perintah tersebut; persoalan yang dibangkitkan, menurutnya, menyentuh kesan undang-undang perintah mahkamah.
Denda dibayar, tetapi kesan terhadap hukuman masih dipersoalkan
Lembaga Pengampunan bagi Wilayah-Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya meneliti petisyen Najib pada 18 September 2026 di bawah Perkara 42 Perlembagaan Persekutuan. Baginda kemudian memperkenankan baki hukuman penjara dijalani sebagai tahanan di rumah, dengan pembayaran denda RM50 juta sebagai syarat. Pembayaran itu diselesaikan di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur pada 6 November 2026, bersama pengeluaran perintah pelepasan selepas denda dibayar. Namun, perintah mahkamah itu menimbulkan persoalan sama ada hukuman SRC International masih berjalan melalui tahanan di rumah atau telah selesai dari segi undang-undang. Perbezaannya penting kerana hukuman bagi kes 1MDB ditetapkan bermula selepas hukuman SRC International selesai. Inilah punca penangguhan pelaksanaan tahanan di rumah: bukan pertikaian tentang kewibawaan pengampunan, menurut AGC, tetapi kebimbangan tentang bagaimana perintah pelepasan mempengaruhi susunan hukuman.
Titah diraja dan penjelasan undang-undang mesti bertemu
Istana Negara menegaskan syarat pengampunan telah dipenuhi dan perintah itu tidak sepatutnya mencetuskan kekeliruan berpanjangan. Kenyataan istana turut menyatakan perintah tersebut tidak berkaitan dengan mana-mana kes lain yang dihadapi Najib. Pada masa sama, AGC berhujah bahawa kesan perintah pelepasan terhadap hukuman SRC dan permulaan hukuman 1MDB memerlukan penentuan yang jelas, bukan andaian atau tafsiran sebelah pihak. AGC menyatakan saluran yang sewajarnya ialah mahkamah yang mempunyai bidang kuasa supaya arahan pelaksanaan dapat dipastikan tanpa menjejaskan kedudukan mana-mana institusi. Dua pendirian ini menunjukkan mengapa pertikaian titah Agong perlu ditangani dengan bahasa yang tepat: persoalan pelaksanaan tidak wajar disamakan dengan penolakan terhadap kuasa pengampunan. Namun, penangguhan tanpa penjelasan segera berisiko mengekalkan kekaburan yang ditegur istana.
Peguam Negara menghadap Agong untuk memperjelas kedudukan
Perdana Menteri Anwar Ibrahim mengarahkan Peguam Negara Tan Sri Mohd Dusuki Mokhtar segera menghadap Yang di-Pertuan Agong Sultan Ibrahim bagi memperjelas pelaksanaan perintah pengampunan bersyarat Najib. Anwar berkata penjelasan itu perlu kerana keputusan diterima bagi kes SRC, sedangkan kes 1MDB menimbulkan masalah berkaitan susunan hukuman. Sepanjang penangguhan, Najib kekal di tempat tahanan sedia ada, sementara tindakan seterusnya menunggu penelitian dan penjelasan selesai. Arahan Peguam Negara menghadap Agong ialah langkah yang wajar untuk merapatkan jurang antara kebimbangan undang-undang AGC dengan ketegasan istana bahawa perintah itu jelas. Namun, pertemuan itu perlu menghasilkan laluan pelaksanaan yang nyata dan selaras dengan proses undang-undang. Jika isu kesan perintah pelepasan masih belum terjawab, penentuan mahkamah seperti yang dicadangkan AGC juga perlu diberi perhatian.
Kesimpulannya, perintah pengampunan Najib tidak patut dijadikan medan untuk mencampuradukkan penghormatan kepada prerogatif diraja dengan persoalan teknikal tentang hukuman berasingan. Kerajaan perlu mendapatkan penjelasan segera, kemudian memastikan pelaksanaan ditentukan melalui saluran yang sah dan jelas. Kepastian itu penting bukan untuk memihak kepada mana-mana pihak, tetapi untuk memastikan titah diraja dihormati dan kedudukan undang-undang bagi kes SRC serta 1MDB tidak terus kabur.
