Ruang bersama yang memulihkan semangat
Komuniti sokongan emosi pesakit kanser ialah ruang yang menghimpunkan pesakit, keluarga dan sukarelawan untuk berkongsi pengalaman, meluahkan perasaan serta mengurangkan rasa terasing sepanjang perjalanan rawatan. Rumah Persatuan Sokongan Kanser Negeri Perlis (PERKEN) kini berfungsi sebagai pusat terapi emosi dan sokongan moral kepada lebih 400 pejuang kanser di negeri itu. Pada pandangan saya, kekuatan Rumah PERKEN bukan pada kegiatannya semata-mata, tetapi pada rasa bahawa seseorang tidak perlu menghadapi diagnosis bersendirian. Persatuan itu bermula pada 2011 daripada sekumpulan kecil pesakit di Klinik Pakar Bedah Hospital Tuanku Fauziah sebelum berkembang menjadi tempat pertemuan yang lebih luas. Setiap hujung minggu, pesakit, keluarga dan sukarelawan berkumpul untuk kelas al-Quran, bercucuk tanam, memasak serta sukaneka. Gabungan kegiatan rohani, sosial dan riadah ini menjadikan pemulihan psikologis kanser sebahagian daripada kehidupan harian, bukan perkara sampingan.
Mengurangkan kemurungan dan rasa tersisih
Diagnosis kanser boleh membuat pesakit berasa hilang arah, tersisih atau murung; sebab itu sokongan rakan senasib perlu hadir bersama rawatan klinikal, bukannya menggantikannya. PERKEN turut menziarahi pesakit baharu di rumah atau wad untuk menenangkan mereka, dan pihak persatuan menegaskan bahawa sokongan rakan boleh membantu pesakit terus menerima rawatan hospital, bukan berpaling kepada perubatan alternatif semata-mata. Pengalaman Nor Hasniza Hashim, 53, menunjukkan keperluan itu tidak semestinya berakhir selepas rawatan. Pesakit kanser payudara tahap dua itu pernah mengalami kemurungan selepas kemoterapi dan radioterapi; apabila menyertai aktiviti berkumpulan, beliau berasa lebih gembira serta dapat bertukar pandangan tentang penjagaan emosi dan pemakanan. Kisah ini mengingatkan kita bahawa kesihatan mental kanser wajar diberi perhatian sepanjang rawatan dan selepasnya. Komuniti pejuang kanser juga patut menyediakan ruang selamat untuk membincangkan kebimbangan, tanpa memaksa pesakit menyembunyikan perasaan.
Sokongan yang menguatkan pesakit dan masyarakat
Hubungan sesama pesakit juga boleh memberi makna kepada mereka yang masih bekerja ketika berdepan penyakit. Julaiha Mohamed Jahabar, 51, pengurus perubatan nuklear dan tomografi pancaran positron di Parkway Radiology, kembali bertugas untuk menemani pesakit yang senasib dengannya. Selepas didiagnosis menghidap kanser payudara triple-negatif pada 2023, beliau menjalani pembedahan, kemoterapi dan imunoterapi selama setahun. Apabila melihat pesakit lain, beliau cuba mendekati mereka dan berkongsi semangat; menurutnya, hubungan itu menjadikan mereka kawan yang berkongsi pengalaman dan mengingatkan pesakit bahawa mereka tidak keseorangan. Pada 23 Oktober, Julaiha menerima Anugerah Kemanusiaan Penjagaan Kesihatan dalam kategori Berdaya Tahan, antara 80 penerima pengiktirafan tersebut. Di Perlis, PERKEN pula mengalu-alukan sukarelawan kerana keluarga pesakit turut memerlukan bantuan mengurus pesakit kanser, demensia dan pesakit terlantar di rumah. Sokongan tersusun begini tidak menjanjikan pemulihan penyakit, tetapi pengalaman pesakit menunjukkan ia dapat menguatkan semangat dan kualiti hidup. Inilah sumbangan penting komuniti kepada perjalanan rawatan.
