Angka besar mesti disertai laluan yang nyata
SG4 ialah inisiatif kerjasama Kedah, Kelantan, Terengganu dan Perlis yang menetapkan sasaran ekonomi bersama, termasuk usaha meningkatkan produktiviti, pelaburan dan pembangunan wilayah dalam tempoh panjang. Gabungan empat negeri itu menyatakan potensi mencapai KDNK RM723.75 bilion menjelang 2050, berdasarkan andaian pertumbuhan kompaun tahunan tujuh peratus. Angka itu menarik perhatian, tetapi nilainya bergantung pada sama ada pertumbuhan tersebut boleh dikekalkan dan diterjemahkan kepada perubahan ekonomi yang nyata. Menurut data 2025, KDNK gabungan ekonomi empat negeri itu sekitar RM133.4 bilion. Ini menjadikan sasaran tersebut satu lompatan besar, bukan sekadar peluasan sederhana daripada asas semasa. Tempoh 25 tahun memberi ruang untuk perubahan, namun ia tidak menjamin hasil. Tanpa sasaran antara yang boleh diukur, RM723.75 bilion berisiko kekal sebagai angka aspirasi tanpa laluan pelaksanaan yang meyakinkan.
Pertumbuhan tujuh peratus menuntut bukti, bukan keyakinan
Menteri Ekonomi, Akmal Nasrullah Mohd Nasir, mengingatkan bahawa unjuran pertumbuhan tujuh peratus yang dibincangkan dalam Forum Perniagaan dan Ekonomi SG4 2026 perlu dinilai berdasarkan keupayaan sebenar untuk mencapainya. Beliau menegaskan bahawa perancangan sahaja tidak memadai: produktiviti perlu meningkat dan projek serta pelaburan mesti dilaksanakan dengan berkesan. Pandangan itu wajar, kerana kadar tujuh peratus perlu dicapai secara konsisten, sedangkan unjuran pertumbuhan 2025 bagi Kedah dan Kelantan sekitar 4.1 peratus, Perlis dua peratus dan Terengganu 1.6 peratus. Seorang penyelidik ekonomi menyifatkan sasaran itu mencabar berdasarkan kedudukan semasa, tetapi mengingatkan bahawa tempoh 25 tahun juga perlu dipertimbangkan. Sebaliknya, terdapat kritikan bahawa sasaran itu tidak realistik jika tidak disokong asas pertumbuhan yang kukuh. Kedua-dua penilaian ini menunjukkan perkara yang sama: sasaran perlu diuji melalui kemajuan sebenar, bukan diterima bulat-bulat atau ditolak tanpa menilai trajektorinya.
Bekalan air ialah prasyarat pembangunan
Bekalan air SG4 bukan isu sampingan dalam perbahasan pertumbuhan. Air bersih diperlukan oleh isi rumah, perniagaan dan industri; apabila bekalan tidak boleh diharap, pelaburan serta pengembangan operasi turut berdepan risiko. Akmal menyebut infrastruktur asas, khususnya bekalan air, sebagai antara cabaran utama untuk mencapai sasaran pertumbuhan SG4. Margin rizab bekalan air Kedah dilaporkan sifar peratus, sementara Kelantan juga berdepan masalah bekalan air. Keadaan ini memberi kesan terus kepada penduduk dan boleh melemahkan usaha menarik pelaburan industri bernilai tinggi. Oleh itu, projek air perlu dianggap sebahagian daripada dasar ekonomi, bukannya kerja sokongan yang boleh ditangguhkan. Jika kemudahan asas gagal mengejar cita-cita pertumbuhan, angka KDNK yang tinggi tidak akan menggambarkan pengalaman harian masyarakat atau kapasiti sebenar negeri untuk menampung kegiatan ekonomi baharu.
Pelan pembangunan perlu menetapkan ukuran dan tanggungjawab
Pelan pembangunan SG4 yang meyakinkan perlu memecahkan sasaran 2050 kepada tahap pencapaian lebih dekat, misalnya bagi 2030, 2035, 2040 dan 2045. Setiap fasa patut mengukur pertumbuhan, pelaburan, produktiviti, kemajuan infrastruktur serta pekerjaan berkualiti, dengan ruang untuk menyemak tindakan apabila hasil tersasar. Pelaksanaan juga perlu diteliti kerana peruntukan dan bilangan projek tidak secara automatik membuktikan manfaat sudah sampai kepada rakyat. Pada 2025, peruntukan pembangunan Persekutuan bagi empat negeri berjumlah RM7.70 bilion, berbanding anggaran gabungan belanjawan pembangunan negeri RM1.13 bilion. Di bawah Rancangan Malaysia Ketiga Belas 2026–2030, sebanyak 1,487 projek diluluskan dengan kos keseluruhan RM71.52 bilion; siling bagi Rolling Plan Kedua 2027 pula meningkat kepada RM8.11 bilion daripada RM7.98 bilion bagi Rolling Plan Pertama 2026. Keutamaan seterusnya ialah memastikan projek siap seperti dirancang, usahawan tempatan masuk dalam rantaian bekalan, dan penduduk mendapat pekerjaan serta pendapatan yang lebih baik.
Kesimpulannya, sasaran KDNK SG4 RM723.75 bilion boleh menjadi pemacu jika disokong trajektori yang jelas, pelaksanaan yang boleh dipantau dan infrastruktur asas yang berfungsi. Namun, pertumbuhan tujuh peratus tidak boleh dianggap terjamin. Bekalan air yang mencukupi, bersama projek yang menghasilkan produktiviti dan pekerjaan, ialah ukuran lebih bermakna daripada sasaran di atas kertas. Kejayaan SG4 akhirnya ditentukan oleh perubahan yang dapat dirasai masyarakat dan dibuktikan melalui kemajuan ekonomi.
