Angka besar, ujian lebih besar
Sasaran KDNK SG4 ialah unjuran nilai keluaran ekonomi gabungan Kedah, Kelantan, Terengganu dan Perlis yang mahu mencapai RM723.75 bilion menjelang 2050 melalui pertumbuhan kompaun tahunan sebanyak tujuh peratus. Sasaran itu diumumkan dalam perbincangan Forum Perniagaan dan Ekonomi SG4 2026, tetapi angka besar tidak dengan sendirinya membuktikan laluan untuk mencapainya sudah tersedia.
Pakar ekonomi Universiti Utara Malaysia, Prof. Madya Dr. Shazida Jan Mohd Khan, menilai sasaran itu mencabar berdasarkan kedudukan semasa, namun mengingatkan tempoh 25 tahun perlu diambil kira. KDNK gabungan negeri berkenaan pada 2025 sekitar RM133.4 bilion. Maka persoalan utama bukan sama ada angka 2050 nampak mengagumkan, tetapi perubahan struktur dan trajektori pertumbuhan yang akan membawa ekonomi empat negeri ke sana.
Sasaran ini wajar menjadi cita-cita, bukan jaminan. Tanpa ukuran kemajuan yang boleh diuji, ia berisiko kekal sebagai tajuk yang menarik perhatian tetapi tidak memberi gambaran tentang manfaat kepada rakyat.
Pelan pembangunan mesti boleh diukur
Shazida menegaskan SG4 memerlukan pelan pembangunan ekonomi terperinci yang menterjemahkan sasaran jangka panjang kepada peringkat lebih dekat. Beliau mencadangkan penanda aras bagi 2030, 2035, 2040 dan 2045, dengan ukuran pertumbuhan, pelaburan, produktiviti, sektor strategik, infrastruktur serta pekerjaan berkualiti. Cadangan ini patut dianggap keperluan asas: tanpa sasaran antara, kegagalan atau kelewatan hanya akan kelihatan apabila tahun 2050 tiba.
Menteri Ekonomi Akmal Nasrullah Mohd Nasir turut mengingatkan bahawa perancangan sahaja tidak cukup; projek dan pelaburan perlu dilaksanakan dengan berkesan, disertai peningkatan produktiviti. Pada 2025, peruntukan pembangunan Persekutuan untuk empat negeri berjumlah RM7.70 bilion, berbanding anggaran belanjawan pembangunan negeri sebanyak RM1.13 bilion. Di bawah RMK13, 1,487 projek diluluskan dengan kos keseluruhan RM71.52 bilion. Skala peruntukan dan projek ini membuka ruang, tetapi jumlah yang diluluskan bukan bukti bahawa hasil ekonomi sudah tercapai.
Ujian sebenar ialah pelaksanaan: projek perlu siap seperti dirancang, perniagaan tempatan perlu masuk ke dalam rantaian bekalan, dan penduduk mesti mendapat pekerjaan berkualiti serta pendapatan lebih baik.
Air bukan isu sampingan
Perbahasan sasaran pertumbuhan tidak boleh dipisahkan daripada bekalan air SG4. Akmal membangkitkan rizab margin bekalan air Kedah yang dilaporkan sifar peratus, selain masalah bekalan air yang turut dihadapi Kelantan. Jika kemudahan asas tidak dapat menampung keperluan penduduk dan kegiatan perniagaan, usaha menarik pelaburan baharu akan berdepan halangan yang nyata.
Ini bukan sekadar soal angka dalam unjuran. Air yang tidak mencukupi boleh mengekang operasi industri, menambah ketidakpastian kepada pelabur dan menyukarkan perniagaan tempatan berkembang. Maka, peningkatan ekonomi empat negeri memerlukan penyelesaian infrastruktur yang seiring dengan promosi pelaburan. Menjemput pelabur sebelum masalah bekalan asas ditangani ibarat membina rancangan pertumbuhan di atas asas yang belum kukuh.
Peruntukan pembangunan bagi Rolling Plan Kedua 2027 meningkat kepada RM8.11 bilion daripada RM7.98 bilion dalam Rolling Plan Pertama 2026. Namun, wang dan kelulusan perlu diterjemahkan kepada projek air serta kemudahan yang berfungsi. Penduduk pula patut menilai kejayaan melalui mutu perkhidmatan, pekerjaan dan taraf hidup, bukan KDNK semata-mata.
Optimisme perlu berdepan matematik
Ada pihak menyifatkan sasaran RM723.75 bilion tidak realistik tanpa asas pertumbuhan kukuh. Ketua Pengarang Utusan Melayu Plus, Zulkiflee Bakar, berkata ekonomi gabungan perlu berkembang 5.43 kali ganda daripada kira-kira RM133.35 bilion dalam tempoh 25 tahun; unjuran itu memerlukan pertumbuhan tahunan sekitar tujuh peratus secara konsisten. Beliau turut membandingkannya dengan anggaran pertumbuhan 2025: Kedah dan Kelantan masing-masing 4.1 peratus, Perlis dua peratus dan Terengganu 1.6 peratus.
Kritikan itu keras, tetapi jurang antara kadar semasa dengan kadar yang diperlukan memang menuntut jawapan yang lebih kukuh daripada slogan. Pada masa sama, tempoh 25 tahun memberi ruang untuk perubahan ekonomi; menolak sasaran semata-mata kerana prestasi hari ini juga terlalu mudah. Yang munasabah ialah menguji andaian pertumbuhan secara berkala dan melaras dasar apabila hasil menyimpang.
RM723.75 bilion boleh menjadi sasaran yang berguna jika disertai pelan berperingkat, penyelesaian isu air dan pelaporan kemajuan yang telus. Tanpa ketiga-tiganya, keraguan tentang kebolehcapaian sasaran akan terus berasas. Kesimpulannya, peluang ekonomi SG4 memang wujud, tetapi kredibilitinya bergantung pada apa yang dibina dan disampaikan kepada rakyat, bukan pada angka 2050 semata-mata.
