Satu bumbung, laluan persekolahan lebih panjang
Sekolah Komprehensif K11 ialah model sekolah yang menyediakan pendidikan dari Tahun Satu hingga Tingkatan Lima di bawah satu bumbung, sekali gus memudahkan murid meneruskan persekolahan dari peringkat rendah hingga menengah.
Kementerian Pendidikan merancang memperluas pelaksanaan program ini dengan sasaran 10 sekolah pada tahun depan, berbanding sembilan sekolah yang telah melaksanakannya sejak diperkenalkan pada 2023. Tumpuan khusus kepada kawasan luar bandar wajar diberi perhatian: apabila akses ke sekolah menjadi cabaran, kesinambungan pendidikan boleh membantu mengurangkan risiko murid tercicir sebelum tamat persekolahan. Namun, bilangan sekolah semata-mata bukan ukuran kejayaan. Nilai utama program sekolah model khas ini terletak pada keupayaannya memastikan peluang belajar sampai kepada murid yang sukar mendapat akses setara. Maka, perluasan ini patut dinilai melalui hasilnya untuk murid, bukan sekadar jumlah institusi yang menyertai program.
Perluasan mesti disertai sokongan yang tepat
Perbezaan antara model K9 dan K11 menjelaskan mengapa kesinambungan persekolahan penting. K9 menyediakan pendidikan dari Tahun Satu hingga Tingkatan Tiga, manakala K11 melanjutkannya hingga Tingkatan Lima di bawah satu bumbung. Bagi keluarga di kawasan yang pilihan sekolahnya terhad, laluan lebih panjang ini berpotensi memudahkan murid meneruskan pendidikan tanpa perlu menukar institusi pada peralihan ke sekolah menengah. KPM juga menyatakan 18 jenis bantuan persekolahan disediakan kepada murid di bandar dan luar bandar. Ini menunjukkan perluasan pendidikan tidak sepatutnya berdiri sendiri: bantuan dan sokongan akademik perlu bergerak seiring dengan pembukaan akses. Jika tidak, pintu sekolah mungkin terbuka tetapi halangan yang menyebabkan keciciran masih kekal.
Rancangan itu turut berkait dengan usaha menangani keciciran jangka panjang dalam kalangan murid miskin tegar multidimensi, isu yang dibangkitkan di Dewan Rakyat. Sebab itu pemilihan sekolah baharu perlu mengambil kira kesesuaian keadaan setempat, seperti yang dinyatakan KPM, dan bukannya mengejar angka semata-mata.
Ukur kejayaan melalui hasil, bukan pengumuman
Sekolah K11 ialah satu bahagian daripada strategi pendidikan Kementerian yang lebih luas. Melalui Program Transformasi Daerah, intervensi berfokus dilaksanakan pada 2025 di 744 sekolah, melibatkan 41,817 murid dalam enam mata pelajaran teras. Tumpuannya merangkumi jurang pencapaian mengikut lokasi, status sosioekonomi dan jantina. KPM turut melaporkan kadar calon SPM luar bandar yang layak memperoleh sijil meningkat daripada 92.31 peratus pada 2024 kepada 92.9 peratus pada 2025; jurang kelayakan antara jantina pula mengecil daripada 5.95 kepada 5.32 mata. Angka ini memberi konteks kepada usaha lebih besar merapatkan jurang, tetapi tidak membuktikan bahawa K11 sahaja menjadi puncanya.
Langkah seterusnya ialah memastikan setiap sekolah yang dipilih mempunyai keadaan sesuai dan menerima intervensi yang sepadan dengan keperluan muridnya. KPM menyatakan usaha merapatkan jurang pendidikan turut melibatkan campur tangan bersasar dan penambahbaikan kurikulum dari semasa ke semasa sebagai strategi jangka panjang. Pada hemat saya, peluasan K11 akan bermakna jika akses pendidikan berkualiti diterjemahkan kepada kehadiran yang lebih baik, peluang menamatkan persekolahan dan sokongan pembelajaran yang berkesan. Sasaran 10 sekolah patut menjadi permulaan kepada kerja yang lebih penting: memastikan murid di lokasi yang memerlukan benar-benar mendapat manfaat.
