Sokongan yang perlu diterjemah kepada tindakan
Perjanjian Keyakinan dan Perbekalan (CSA) ialah persefahaman politik yang mengaitkan sokongan terhadap kerajaan dengan komitmen pembaharuan, termasuk pengagihan peruntukan yang adil dan perubahan pada institusi negara. Ahli Parlimen Muar, Syed Saddiq Syed Abdul Rahman, menandatangani perjanjian itu bersama Kerajaan MADANI pada 29 Oktober dan menyatakan sokongan penuh terhadap pemeteraiannya. Namun, tandatangan bukan ukuran kejayaan; pelaksanaan dan kelulusan undang-undanglah yang akan menentukan sama ada janji itu membawa perubahan. Syed Saddiq menggesa reformasi yang dipersetujui diluluskan di Parlimen segera, sebelum pilihan raya akan datang. Desakannya wajar diberi perhatian: jika agenda ini dibiarkan tertangguh, CSA berisiko tinggal sebagai persetujuan politik tanpa kesan berkekalan kepada tadbir urus.
Tiga pembaharuan yang menyentuh keseimbangan kuasa
Agenda reformasi yang dikaitkan dengan CSA merangkumi pemisahan kuasa Peguam Negara dan Pendakwa Raya, had maksimum dua penggal bagi tempoh perkhidmatan Perdana Menteri, serta pengagihan peruntukan kawasan secara adil kepada semua Ahli Parlimen. Ketiga-tiganya penting kerana menyentuh cara kuasa digunakan dan diawasi, bukan sekadar hubungan antara kerajaan dengan pembangkang. Syed Saddiq berhujah bahawa perubahan perlu mengurangkan pemusatan kuasa di tangan Perdana Menteri dan diteruskan oleh pentadbiran selepas ini. Pada hemat saya, inilah ujian utama perjanjian tersebut: prinsip reformasi mesti mengikat institusi, bukan bergantung pada siapa yang memegang jawatan. Pengasingan peranan pendakwaan, khususnya, memerlukan pindaan Perlembagaan agar komitmen itu mempunyai asas undang-undang yang lebih kukuh.
Bagi rakyat, pengagihan peruntukan secara saksama bukan pertikaian teknikal antara wakil rakyat. Ia menentukan sama ada kawasan yang diwakili pembangkang turut mendapat perhatian dalam pembangunan. Syed Saddiq menolak budaya peruntukan yang diberikan kepada rakan politik tetapi dinafikan kepada lawan, dan menyifatkan peluang yang sama sebagai hak semua kawasan Parlimen. CSA juga dilihat sebagai langkah awal ke arah Akta Peruntukan Parlimen yang lebih adil. Tanpa aturan yang jelas, penduduk boleh menanggung akibat persaingan politik yang tidak sepatutnya menentukan akses kawasan mereka kepada pembangunan. Sebab itu, janji pembahagian saksama perlu diterjemahkan kepada mekanisme yang telus dan terpakai kepada semua Ahli Parlimen.
Selepas rundingan, Parlimen perlu bergerak
Perjanjian ini hadir selepas proses yang panjang: Syed Saddiq berkata beliau melalui lapan sesi rundingan sepanjang usaha kira-kira dua tahun setengah, lalu menyifatkan persetujuan yang dicapai sebagai perkembangan positif. Tempoh itu menjadikan langkah seterusnya lebih mendesak, bukannya alasan untuk berlengah lagi. Beliau mahu reformasi yang dipersetujui diluluskan sebelum pilihan raya akan datang. Keutamaan kini ialah membawa komitmen berkenaan melalui proses Parlimen dan memastikan ia menjadi dasar yang boleh diteruskan merentasi pentadbiran. Jika tidak, pertukaran kerajaan boleh menghidupkan semula pemusatan kuasa atau layanan tidak seimbang terhadap kawasan yang diwakili pembangkang. Sokongan kepada CSA patut dinilai berdasarkan hasilnya: pindaan, undang-undang dan amalan yang benar-benar mengukuhkan akauntabiliti.
Syed Saddiq CSA bukan sekadar kisah seorang Ahli Parlimen menandatangani persefahaman politik. Kedua-dua laporan menghubungkan CSA dengan agenda reformasi institusi, termasuk usaha mengurangkan pemusatan kuasa dan membina aturan pengagihan yang adil. Sokongan itu membawa harapan, tetapi juga tanggungjawab kepada semua pihak yang menandatangani perjanjian: memastikan komitmen tidak terhenti pada pengumuman. Kesimpulannya, desakan supaya reformasi dilaksanakan segera adalah tepat. Parlimen perlu menukar persetujuan kepada tindakan yang boleh diuji, sebelum pilihan raya akan datang, agar pembaharuan berkenaan melindungi kepentingan rakyat dan kekal merentasi kerajaan.
