PdPR Semasa Jerebu: Krisis Pendidikan Yang Kita Cipta Sendiri
PdPR semasa jerebu merujuk kepada pengajaran dan pembelajaran jarak jauh yang dilaksanakan dari rumah apabila sekolah terpaksa ditutup kerana keadaan udara tercemar, namun di Johor kurang 30 peratus murid sekolah rendah mampu mengakses kelas dalam talian, menjadikan penutupan sekolah bukan sekadar gangguan sementara tetapi satu krisis pendidikan haze yang mendedahkan betapa rapuhnya kesiapan digital dan sokongan pembelajaran di rumah. Hakikat pahit yang perlu diakui: walaupun kita pernah melalui pengalaman PdPR ketika pandemik, struktur sokongan yang terbina ketika itu tidak kekal. Kini, lebih 70 peratus murid sekolah rendah tidak mengikuti PdPR apabila sekolah ditutup akibat jerebu. Itu bukan angka kecil, tetapi tanda jelas bahawa dasar pendidikan kecemasan masih jauh ketinggalan berbanding realiti hidup keluarga berpendapatan biasa yang bergelut dengan masa, peranti dan bimbingan.
Kekurangan Perangkat Pembelajaran: PdPR Yang Hanya Mampu Dinikmati Segelintir
Kegagalan PdPR semasa jerebu bukan bermula dengan sikap murid, tetapi dengan asas paling ringkas: akses kepada perangkat pembelajaran. Kurang 30 peratus murid sekolah rendah di Johor mengikuti PdPR kerana tidak mempunyai peranti mencukupi untuk mengakses pembelajaran dalam talian. Satu keluarga dengan beberapa anak dan hanya satu telefon pintar atau komputer, secara praktikalnya mustahil untuk mengekalkan jadual kelas yang serentak. Yang lebih ketara, jurang ini tidak sama antara peringkat persekolahan. Kira-kira 70 peratus pelajar sekolah menengah dilaporkan mengikuti pembelajaran secara dalam talian sepanjang tempoh penutupan sekolah. Pelajar lebih besar mungkin berkongsi peranti, lebih mahir teknologi dan lebih berdikari. Murid sekolah rendah pula terbeban oleh ketiadaan gajet dan keperluan bimbingan rapat. PdPR lalu menjadi hak eksklusif murid yang cukup peranti, bukan hak pendidikan semua anak.
| Kumpulan | Anggaran Penyertaan PdPR | Isu Utama |
|---|---|---|
| Murid sekolah rendah | Kurang 30% | Kekurangan peranti, perlukan bimbingan ibu bapa |
| Pelajar sekolah menengah | Kira-kira 70% | Lebih berdikari, lebih mudah akses pembelajaran dalam talian |
Ibu Bapa Bekerja dan Tiada Bimbingan: PdPR Tanpa Penjaga
Faktor paling sering disorok di sebalik slogan "pembelajaran sepanjang hayat" ialah realiti ibu bapa yang bekerja. Murid sekolah rendah lebih memerlukan bimbingan ibu bapa untuk mengikuti pembelajaran, tetapi keperluan itu bercanggah dengan jadual kerja kebanyakan keluarga. Semasa pandemik Covid-19, ramai ibu bapa berada di rumah dan mampu memantau PdPR; kini keadaan berubah apabila mereka kembali bekerja dan tidak dapat memantau pembelajaran anak-anak secara langsung. "Kurang daripada 30% murid sekolah rendah di Johor mengikuti PdPR ketika sekolah ditutup akibat jerebu". Angka ini mencerminkan gabungan kekangan masa, tekanan ekonomi dan ketiadaan struktur bimbingan di rumah. Apabila ibu bapa terpaksa memilih antara mencari rezeki dan duduk di rumah memantau PdPR, sistem pendidikan sepatutnya hadir memberi penyelesaian, bukan menambah rasa bersalah kepada mereka.
Krisis Pendidikan Haze: Mengapa Kesiapan Digital dan Komuniti Menjadi Kunci
Penutupan sekolah susulan jerebu bukan sekadar isu kesihatan; ia berisiko menjejaskan kelancaran pembelajaran, khususnya bagi calon peperiksaan besar seperti SPM yang sedang membuat persediaan. Namun, apa yang lebih membimbangkan ialah ketiadaan pelan menyeluruh untuk menangani krisis pendidikan haze apabila PdPR semasa jerebu gagal diikut lebih 70 peratus murid sekolah rendah. Cadangan penubuhan pasukan petugas bagi meneliti langkah seterusnya sekiranya jerebu berterusan selepas 16 Oktober, termasuk SOP keselamatan sebelum murid kembali ke sekolah, ialah langkah penting tetapi belum cukup. Tanpa kesiapan digital yang kukuh dan sokongan komuniti yang terancang, setiap episod jerebu akan mengulang pola sama: sekolah tutup, pembelajaran jarak jauh tidak capai majoriti murid, lalu jurang pencapaian semakin melebar. Haze mungkin bersifat bermusim, tetapi kesannya terhadap pendidikan boleh berlarutan sepanjang hayat.
Jalan Ke Hadapan: Gabung Sokongan Komuniti, Majikan dan Sekolah
Jika kita menerima bahawa PdPR akan kekal sebagai alat utama semasa bencana alam, maka kegagalan semasa jerebu ialah amaran supaya ekosistem pendidikan berubah. Sokongan komuniti dan kesiapan digital mesti disepadukan, bukan dibiarkan sebagai tanggungjawab individu. Cadangan mengenakan pemakaian pelitup muka di dalam kelas, mengehadkan pergerakan murid di kawasan terbuka, dan melaksanakan pengajaran di dalam asrama dengan guru turun membimbing murid menunjukkan satu pendekatan fizikal yang pragmatik apabila keadaan mengizinkan. Pada masa sama, kerajaan dan majikan disaran memberi kelonggaran cuti kepada ibu bapa, termasuk cuti tahunan atau cuti bencana, supaya mereka dapat membimbing anak mengikuti PdPR. Ini perlu dilihat bukan sebagai beban ekonomi semata-mata, tetapi pelaburan sosial untuk mengelak generasi murid rendah ketinggalan setiap kali bandar diselimuti jerebu. Tanpa komitmen bersama, pembelajaran jarak jauh akan kekal sebagai cita-cita di atas kertas, bukan realiti yang boleh dipercayai.
