Warisan muzik perlu suara generasi baharu
Irama Malaysia ialah muzik yang mengangkat melodi dan unsur budaya tempatan, termasuk irama rakyat dan etnik, sebagai sebahagian daripada identiti seni negara. Noraniza Idris melihat penyanyi masa kini mula menghidupkan semula genre ini, dan pandangannya wajar diberi perhatian: warisan tidak akan kekal didengar jika hanya bergantung pada nama-nama lama. Beliau berkongsi pandangan itu ketika ditemui pada majlis memperkenalkan koleksi fesyen EMYALY x Noraniza Idris di Aeon Alpha Angle, Wangsa Maju, pada Sabtu. Bagi penyanyi berusia 58 tahun itu, gelaran Ratu Irama Malaysia datang bersama tanggungjawab memastikan seni dan warisan tempatan terus dihargai. Sokongannya terhadap penggiat muda bukan sekadar pujian kepada bakat baharu; ia pengiktirafan bahawa genre ini perlu bergerak bersama selera zaman, bukan terperangkap dalam nostalgia.
Kepelbagaian pengkarya membuka ruang
Noraniza memuji Wani Kayrie kerana mempunyai komposer dan arah muzik tersendiri, termasuk kecenderungan kepada lagu rakyat. Baginya, kelainan itu penting kerana dunia seni sebelum ini kekurangan pengkarya dan komposer; apabila terlalu ramai penyanyi bergantung pada sumber penciptaan yang sama, bunyi yang terhasil mudah menjadi sempit. Kehadiran lebih ramai komposer memberi peluang kepada irama Malaysia untuk berkembang melalui pendekatan berbeza, bukannya mengulang satu acuan. Wani Kayrie menjadi contoh bahawa penyanyi muda boleh mengangkat unsur tradisi sambil membina identiti sendiri. Itu lebih meyakinkan daripada sekadar menyelitkan bunyi tradisional sebagai hiasan: genre ini perlu lagu baharu dan suara yang mampu menjadikannya dekat dengan pendengar sekarang. Apabila penciptaan berkembang, irama Malaysia berpeluang didengar sebagai muzik hidup, bukan sekadar peninggalan masa lalu.
Mimi Fly menunjukkan budaya boleh dibawa dengan cara sendiri
Contoh Mimi Fly meluaskan takrif tentang cara irama Malaysia boleh sampai kepada khalayak. Noraniza mengakui Mimi Fly tidak menghasilkan irama Malaysia secara langsung, tetapi karyanya masih membawa elemen budaya. Pada pandangannya, pendekatan itu membuka ruang untuk unsur tempatan tersebar melalui gaya muzik yang berbeza, dan beliau menyokong usaha yang dapat meluaskan jangkauan genre tersebut. Sikap ini penting: jika syarat untuk mendekati warisan terlalu sempit, penyanyi muda mungkin menjauh; jika unsur budaya diberi ruang dalam pelbagai bentuk, lebih ramai pendengar boleh menemukannya. Namun, kebebasan bereksperimen perlu disertai kesedaran tentang apa yang dibawa. Tugas penyanyi bukan sekadar meminjam lambang budaya, tetapi membantu memastikan maknanya terus dihormati dan dikenali.
Sokongan perlu disertai ilmu dan kesinambungan
Sokongan Noraniza terhadap cara baharu turut berpadanan dengan pandangannya tentang tanggungjawab sebagai pemegang gelaran Ratu Irama Malaysia. Beliau berkata gelaran itu menuntut ilmu tentang irama tradisional dan etnik, tarian serta pakaian tradisi supaya keunikan budaya dapat diterangkan kepada masyarakat. Pendekatan tersebut memberi peringatan bahawa pembaharuan bukan alasan untuk mengabaikan akar. Dalam perkembangan lain, Noraniza bekerjasama dengan jenama batik Terengganu EMYALY menghasilkan empat rekaan istimewa bernama Salam Kaut, Batik Lelaki, Dikir Puteri dan Hati Kama. Usaha menghubungkan muzik dengan bentuk seni lain menunjukkan warisan boleh terus hadir dalam kehidupan budaya melalui pelbagai saluran. Kesimpulannya, Wani Kayrie dan Mimi Fly mewakili dua jalan berbeza untuk mendekatkan unsur tempatan kepada pendengar; yang diperlukan seterusnya ialah lebih ramai penyanyi, pencipta dan pendengar yang memberi ruang kepada irama Malaysia untuk terus berkembang.
