Apa itu e-Tuisyen Rakyat di Rumah dan Mengapa Ia Penting
Program e-Tuisyen Rakyat percuma ialah inisiatif tuisyen dalam talian dengan guru sebenar yang menawarkan lima mata pelajaran tanpa bayaran, dan kini sedang dikaji untuk diperluas supaya pelajar boleh mengikuti pembelajaran jarak jauh pelajar terus dari rumah sebagai satu bentuk program pembelajaran rumah yang menyasar khususnya pelajar luar bandar dan komuniti terpinggir.
Setakat ini, pelajar perlu hadir ke Pusat Sebaran Maklumat Nasional (NADI) untuk menyertai kelas e-Tuisyen Rakyat. Namun, Menteri Komunikasi Fahmi Fadzil menjelaskan bahawa kerajaan sedang merangka cara terbaik bagi membolehkan pelajar yang mempunyai capaian internet baik mengikuti kelas dari rumah. Ini bukan sekadar perubahan teknikal; ia perubahan falsafah tentang siapa yang patut mengejar guru – guru ke pelajar, bukan sebaliknya.
Apabila tuisyen percuma boleh diakses dari ruang tamu rumah panjang atau kampung pedalaman, alasan geografi dan kos pengangkutan mula runtuh. Akses pendidikan luar bandar tidak lagi bergantung pada siapa yang mampu ke pekan, tetapi pada siapa yang sanggup belajar. Inilah titik perubahan yang tidak wajar dipandang remeh.
NADI Berubah Wajah: Dari Makmal Komputer ke Hab Bakat
Perluasan e-Tuisyen Rakyat ke rumah tidak berlaku dalam vakum; ia sebahagian daripada evolusi besar rangkaian NADI. Fahmi Fadzil menegaskan bahawa NADI kini bukan lagi sekadar pusat akses digital, tetapi hab pembangunan bakat dan kemahiran masyarakat. Dengan 1,099 NADI di seluruh negara, termasuk 132 di Sabah, rangkaian ini sudah pun menjadi tulang belakang infrastruktur digital akar umbi.
Pendekatan baharu ini lebih agresif: pengurus dan penolong pengurus NADI digerakkan keluar ke komuniti, bukan menunggu orang datang ke pusat. Malah, unit NADI on Wheels dibawa ke lapangan untuk melaksanakan pelbagai modul dan program. Ini isyarat jelas bahawa kerajaan sedar model "datang ke pusat" ada hadnya, terutama untuk penduduk luar bandar yang berdepan jarak jauh dan kos pengangkutan.
Dalam konteks ekonomi digital, langkah ini bukan kosmetik. Program 1 NADI 1 Prompt Engineer, misalnya, sudah menarik 1,247 peserta di seluruh negara, termasuk 509 di Sabah. Ini bukti bahawa apabila peluang kemahiran digital dibawa dekat dengan komuniti, orang ramai menyahut. Soalnya sekarang: adakah e-Tuisyen Rakyat akan diurus dengan semangat yang sama agresif dan berfokus komuniti?
Meruntuhkan Halangan Geografi dan Latar Belakang Keluarga
Naratif lama bahawa pelajar luar bandar "kurang berpeluang" semakin tidak boleh dipertahankan. Ahli Parlimen Julau, Larry Sng, mengingatkan bahawa kedudukan geografi dan latar belakang keluarga bukan penghalang kepada pelajar luar bandar untuk mencapai kecemerlangan akademik serta bersaing dalam bidang sains, teknologi dan inovasi. Kenyataan ini bukan motivasi kosong; ia selari dengan arah e-Tuisyen Rakyat yang mahu menutup jurang peluang, bukan sekadar jurang markah.
Apabila tuisyen percuma boleh diakses dari rumah, pelajar yang sebelum ini terpaksa membantu keluarga di kebun atau menjaga adik-beradik tidak lagi perlu memilih antara tanggungjawab dan pelajaran. Pembelajaran jarak jauh pelajar memberi fleksibiliti masa dan ruang. Lebih penting, ia mengurangkan kebergantungan pada kemampuan keluarga untuk membayar tuisyen swasta atau menghantar anak ke bandar.
Namun, kita perlu jujur: akses pendidikan luar bandar masih bergantung pada kualiti internet. Fahmi sendiri mengakui fokus awal ialah pelajar yang mempunyai internet yang baik di rumah. Ini bermakna pelajar di kawasan tanpa liputan stabil berisiko ketinggalan sekali lagi. Tanpa pelan jelas untuk infrastruktur rangkaian, e-Tuisyen Rakyat di rumah boleh berubah menjadi keistimewaan baharu, bukan hak asas.
Pelaburan di Julau: Contoh Bagaimana Infrastruktur Menyokong e-Tuisyen
Apa yang berlaku di Julau menunjukkan bagaimana inisiatif digital peringkat nasional perlu disokong pelaburan setempat. Larry Sng menyalurkan RM140,000 kepada SMK Julau pada 2024 untuk membina Bilik Mesyuarat Digital dan Bilik STEM. Beliau turut mengumumkan peruntukan tambahan RM20,000 bagi 2027 sebagai kesinambungan sokongan kepada sekolah itu. Ini bukan angka kecil untuk sebuah sekolah luar bandar; ia isyarat bahawa infrastruktur moden bukan lagi "bonus", tetapi keperluan.
Beliau memuji usaha sekolah menyediakan teknologi seperti dron dan realiti maya (VR) untuk memperluas pengalaman pembelajaran pelajar. Menurutnya, infrastruktur pembelajaran moden penting bagi membolehkan pelajar meneroka teknologi, mengembangkan kreativiti dan kebolehan menghasilkan inovasi. Dalam konteks e-Tuisyen Rakyat percuma, kemudahan sebegini boleh menjadi pelengkap: pelajar bukan sahaja mengulang kaji SPM, tetapi juga mengaitkan ilmu dengan aplikasi sebenar melalui makmal dan peralatan digital.
Namun, pelaburan fizikal tanpa budaya belajar yang konsisten tidak mencukupi. Larry mengingatkan calon SPM supaya menggunakan baki masa sebelum peperiksaan untuk "melakukan pecutan akhir" dan menjaga kesihatan fizikal serta emosi. Di sinilah e-Tuisyen Rakyat di rumah boleh memainkan peranan: menyediakan struktur pembelajaran harian yang teratur, sementara sekolah dan komuniti menyediakan sokongan moral dan ruang belajar yang kondusif.
Menuju Ekosistem Pembelajaran Rumah yang Adil dan Berkesan
Jika dilaksanakan dengan teliti, e-Tuisyen Rakyat yang boleh diakses dari rumah berpotensi menjadi tulang belakang ekosistem program pembelajaran rumah yang lebih adil. Dengan tuisyen percuma dalam lima mata pelajaran teras dan rangkaian NADI yang terus berkembang, pelajar luar bandar tidak lagi perlu bergantung pada nasib atau kebetulan untuk mendapat guru yang baik.
Tetapi kejayaan program ini bergantung pada beberapa syarat: internet yang stabil, latihan guru yang sesuai untuk pengajaran dalam talian, dan koordinasi rapat dengan sekolah. Perkembangan teknologi menuntut generasi muda menguasai kemahiran digital dan bidang STEM sebagai persediaan menghadapi cabaran pendidikan serta kerjaya masa hadapan. Jika e-Tuisyen Rakyat hanya mengulang pendekatan papan hitam dalam bentuk video, kita akan mensia-siakan peluang emas ini.
Kesimpulannya, perluasan e-Tuisyen Rakyat ke rumah ialah langkah berani yang patut disokong, tetapi bukan diterima bulat-bulat tanpa kritikan. Ia perlu dipantau, dinilai dan disesuaikan dengan realiti kampung, rumah panjang dan penempatan terpencil. Pendidikan yang adil bukan sekadar menyediakan kandungan; ia tentang memastikan setiap anak, tanpa mengira poskod, boleh menggunakannya dengan selesa dan bermaruah.
