Ingat ada orang potong bulu Bobby untuk gaya rambut, sekali tompok hitam di tengkuk dan bahunya memang corak semula jadi sejak lahir. Dari sisi, nampak macam rambut pendek di depan dan panjang di belakang. Saya faham kenapa anak bulus ini buat orang tengok dua kali; tapi saya paling suka bahagian ini: tak perlu dicukur, tak perlu diwarnakan.
Di apartmen Kuala Lumpur, dua majikan saya lain perangai: seekor menyambut saya bila pintu dibuka; seekor lagi ghaib bawah katil bila orang baharu datang. Saya bibik, bukan pendandan. Kerja saya cari bulu atas sofa dan pastikan mereka selesa, bukan tukar rupa supaya lebih menarik dalam gambar.
Corak bulu memang boleh jadi semula jadi
Warna hitam-putih dan tompok putih pada kucing boleh datang daripada variasi pigmentasi yang diwarisi; keluasannya berbeza-beza, daripada tompok kecil hingga hampir seluruh badan. Tompok putih ialah salah satu ciri warna bulu kucing, bukannya hasil guntingan. Bobby pula memang mempunyai corak itu sejak lahir, bukan kerana bulunya dicukur atau disapu pewarna.
Satu gambar tak cukup untuk saya meneka baka atau gen tertentu. Corak unik pun bukan alasan untuk mencari gunting atau pewarna. Kalau kulitnya merah, luka atau bulu berubah mendadak, saya tak teka daripada warna—saya tanya doktor haiwan.
Sikat untuk keselesaan, bukan untuk ikut rupa
Bulu kucing bukan kanvas, lah. Label “tidak toksik untuk manusia” tak bermaksud selamat untuk kucing: bahan pewarna boleh memudaratkan jika dijilat atau diserap melalui kulit. Kucing menjilat badannya sendiri, jadi saya memang tak mahu menyapu bahan kosmetik demi rupa. Risiko pewarna rambut untuk haiwan bukan perkara yang saya sanggup ambil mudah.
Kalau pewarna terkena bulu secara tidak sengaja, saya akan hubungi doktor haiwan segera untuk arahan dan tak cuba menggosoknya dengan produk lain. Jika kulit atau bulu terkena bahan yang mungkin berbahaya, dapatkan nasihat profesional veterinar; panduan selepas pendedahan bahan berbahaya turut menyarankan langkah itu.
Untuk rutin biasa, saya sikat perlahan-lahan. Tujuannya mengangkat bulu gugur dan kotoran, bukan mengubah warna. Saya mulakan sedikit demi sedikit dan berhenti kalau majikan nampak tak selesa. Sesi menyikat yang beransur-ansur lebih baik daripada memaksa kucing yang tertekan.
Dalam rumah kecil, bulu tetap akan singgah di sofa. Saya tak janji satu sesi sikat boleh hapuskan semuanya. Saya lebih rela buat sedikit-sedikit, kemudian kutip bulu yang tertinggal dengan pengutip bulu, daripada memaksa dua majikan mendapatkan gaya yang mereka tak minta. Mula-mula risau sofa penuh bulu, sekarang lantaklaaa—asal mereka selesa. Tapi majikan puas hati, bibik yang menyapu.
