Logam berat dalam makanan kucing: apa kajian 2026 jumpa, dan patut ke buang stok kibbles?

Apa yang kajian ni sebenarnya jumpa

Pada 2 Oktober 2026, Clean Label Project keluar dengan laporan makanan kucing mereka: 100 produk daripada 62 jenama, tiga format — 31 kering (kibbles), 40 basah (tin dan pouch), 29 air-dried atau freeze-dried. Semua sampel dihantar ke makmal bebas bertauliah ISO 17025, dan disaring untuk lebih 122 pencemar serta toksin persekitaran.

Nombor yang jadi tajuk utama: plumbum dikesan dalam 99% produk, kadmium 96%, arsenik 94%. Baca sekali imbas, macam hampir setiap mangkuk dalam dunia ni ada logam dalamnya.

Tapi ada dua butiran yang cuma jelas bila awak buka laporan penuh. Pertama, semua keputusan dikira per 1,000 kilokalori, bukan per kilogram — supaya produk yang ketumpatan kalorinya berbeza boleh dibandingkan secara adil. Kedua, laporan ni ialah ranking dalam kategori: produk mana bawa pencemar paling sikit, bukan keputusan bahawa satu-satu produk tu bahaya. Produk paling teruk dalam kategori merekodkan plumbum sekitar 3.5 kali paras tipikal kategori.

Dan ya, antara jenama yang diuji ada yang duduk atas rak di sini juga: Purina, Hill's, Iams, Blue Buffalo, Wellness, Acana, Ziwi Peak, Stella & Chewy's. Sebab tu grup kucing Malaysia riuh sejak awal Oktober. Laporan penuh dia terbuka untuk orang awam di sini, percuma, jadi awak tak perlu percaya ringkasan saya semata-mata.

"Dikesan" bukan perkataan yang sama dengan "berbahaya"

Ni bahagian yang saya nak perlahankan sikit, sebab kat sinilah ramai orang putus hati dan buang beg 10kg yang belum dibuka terus ke tong sampah.

"Dikesan" maksudnya alat makmal boleh baca kehadiran bahan tu — bukan maksudnya jumlahnya cukup untuk jadikan kucing sakit. Laporan tu sendiri tulis had dia dengan jujur: ia membandingkan tahap pencemar antara produk, dan tidak menentukan sama ada satu produk tertentu akan mencederakan kucing. Dan setiap produk diuji daripada satu batch sahaja; beza antara batch bagi produk yang sama langsung tak ditangkap.

Pihak industri pula balas pada hari yang sama. Pet Food Institute, dalam kenyataan bertarikh 2 Oktober 2026, kata laporan ni kekurangan konteks saintifik dan regulasi: ia guna standard ketulenan Clean Label Project sendiri, bukan standard regulasi yang ditetapkan atau penilaian risiko berasaskan sains, dan hanya uji satu batch setiap produk. Kenyataan penuh dia di sini.

Satu lagi fakta yang janggal untuk kedua-dua pihak: di Amerika, FDA belum tetapkan sebarang paras tindakan, panduan atau toleransi untuk logam berat dalam makanan haiwan, termasuk makanan kucing. Jadi bila ada orang petik "had selamat rasmi" untuk kibbles kucing — dari pihak yang panik mahupun pihak yang menenangkan — nombor tu sebenarnya tak wujud.

Saya berdiri mana? Kat tengah, pegang cup cedok. Pengesanan tu betul, makmal dia bertauliah. Tapi "berapa bahaya" masih satu perbandingan, bukan diagnosis. Prinsip toksikologi lama masih pakai: yang jadikan sesuatu tu racun ialah dos. Beberapa gram sehari dalam mangkuk dua kucing saya ialah pendedahan yang berbeza daripada makan produk paling teruk dalam kategori sepanjang hayat.

Tiga penemuan yang saya pakai terus di rumah

1. Ikan dan makanan laut: merkuri sekitar 18 kali ganda

Produk berasaskan ikan dan makanan laut bawa merkuri sekitar 18 kali ganda produk lain secara keseluruhan, dan sekitar 28 kali ganda dalam kalangan makanan basah. Hampir separuh produk ikan (48.6%) duduk dalam kumpulan pencemaran paling tinggi; produk berasaskan ayam, sifar. Kadmium pun sama: berasaskan ikan sekitar 2.5 kali ganda yang lain. Diukur dengan standard Clean Label Project sendiri, 84.8% produk ayam lulus — ikan dan makanan laut cuma 25.7%.

2. Makanan kering: plumbum sekitar 3 kali ganda makanan basah

Kibbles kering merekodkan plumbum sekitar 3 kali ganda makanan basah atau air-dried. Ni tak bermaksud kibbles tu "jahat" dan wet food tu "baik" — tapi untuk kucing yang makan 100% kibbles tiap hari tanpa sebarang selingan, nombor ni alasan cukup untuk mula selitkan wet food dalam rutin.

3. Bahan pertama pada label boleh menipu

Dalam 35 daripada 100 produk, daging atau ikan yang dinamakan pertama bukan bahan dominan sebenar — bahan tumbuhan yang penuhi kebanyakan sepuluh teratas senarai. Herring meal muncul dalam kumpulan 10% paling tercemar dalam 60% produk yang mengandungnya. Glifosat dikesan dalam 37% produk, dan lagi banyak bahan tumbuhan dalam sepuluh teratas senarai, lagi tinggi sisanya. DEHP, sejenis ftalat yang biasa datang daripada pembungkusan plastik, dikesan dalam 48 daripada 100 produk — dan produk tin serta pouch bawa sekitar 5 kali ganda apa yang produk berbeg bawa.

Titik ketiga ni kena tepat pada tabiat lama saya. Bertahun aturan saya ialah baca tiga bahan pertama. Laporan ni tolak saya satu langkah lagi: tengok keseluruhan sepuluh teratas, sebab baris pertama sorang boleh jadi sekadar cermin pameran.

Jadi, patut ke saya buang stok kibbles di rumah?

Tak. Buang stok mengejut dan tukar makanan mengejut ialah dua risiko berbeza, dan yang kedua lagi segera: kucing yang mogok makan. Kucing yang berhenti makan beberapa hari boleh kena kerosakan hati yang serius — tu kecemasan, bukan "tengok dulu macam mana". Jadi prinsip saya bulan ni: ubah perlahan, jangan ubah dramatik.

Apa yang saya betul-betul ubah lepas baca laporan ni:

• Pusing protein. Si cerewet saya bertahun atas kibbles perisa ikan, sebab tu satu-satunya yang dia terima tanpa drama hidung. Sekarang saya selang-selikan: minggu ikan, minggu ayam. Bukan sebab ikan tu racun — tapi sebab satu sumber protein tiap hari bertahun-tahun maksudnya satu laluan pencemar tiap hari bertahun-tahun.
• Kekalkan wet food selang sehari. Rutin ni dah lama ada: pouch bawah RM1.50 sepek, bajet wet food sekitar RM45 sebulan untuk dua ekor. Sekarang dia ada alasan kedua — dalam ujian ni, makanan basah merekodkan plumbum lebih rendah dari makanan kering.
• Baca sepuluh teratas label, bukan tiga pertama saja. Kalau bahan tumbuhan dominasi sepuluh teratas walaupun baris pertama tulis "ayam", saya letak balik atas rak.
• Jangan jadikan harga proksi untuk "bersih". Laporan ni langsung tak bandingkan tier harga, jadi saya tak guna dia sebagai alasan beli kibbles paling mahal tiba-tiba. Base saya tetap sekitar RM5.70 sekilo (beg 10kg RM57), premium secubit saja sebagai umpan untuk hidung yang cerewet. Mahal dan murah dua-dua kena baca label yang sama.

Clean Label Project memang beri sijil pada tiga jenama dalam ujian ni — Bixbi, Freshpet dan Smalls — tapi bukan semua senang jumpa kat sini, jadi saya tak jadikan dia penanda aras saya. Penanda aras saya tetap label belakang beg.

Penutup: mangkuk tetap penuh, tapi saya kini baca label dua kali

Pendirian saya selepas seminggu duduk dengan laporan ni: nombor pengesanan tu betul, tapi "dikesan" bukan diagnosis. Saya tak boleh kawal kandungan logam setiap kibbles dalam dunia. Yang saya boleh kawal ialah apa yang masuk mangkuk dua kucing saya tiap hari — protein berpusing, wet food selang sehari, label dibaca sampai baris sepuluh, dan porsi disukat dengan cup yang sama setiap hari.

Mula-mula risau, baca tajuk "99%" terus rasa nak sedekah beg yang belum buka. Sekarang lantaklaaa — beg tu kekal, tapi saya baca label dua kali sebelum checkout sejak ni. Tapi majikan puas hati: mangkuk penuh, kucing sihat, dan bibik dia tidur lagi lena sikit.

Peringatan macam biasa: kalau kucing awak tunjuk tanda sakit — muntah, cirit, lesu, tolak makan lebih sehari — jangan diagnose dari mana-mana laporan, termasuk yang ni. Pergi jumpa vet. Diagnosis kerja dia; bayar bil kerja saya.