Warisan yang boleh dipakai, bukan sekadar dipandang
Batik Terengganu ialah tekstil warisan yang membawa identiti dan kemahiran seni tempatan melalui motif serta proses pembuatannya, dan boleh terus hidup apabila diolah untuk kegunaan masa kini. Kolaborasi Noraniza Idris dengan jenama EMYALY menjadikan gagasan itu nyata melalui koleksi fesyen kontemporari yang tidak memisahkan nilai tradisi daripada cara orang berpakaian hari ini. Pada pandangan saya, kekuatan usaha ini terletak pada pilihan untuk membawa batik keluar daripada tanggapan bahawa ia hanya sesuai untuk majlis tertentu. Empat rekaan eksklusif bertemakan Warisan, Seni dan Kemewahan menghubungkan inspirasi busana Melayu dengan potongan moden, sekali gus memberi ruang kepada tekstil tempatan untuk hadir dalam pelbagai suasana. Pelancaran koleksi itu disempurnakan oleh Che Puan Hezeita Mohd Hafidz.
Noraniza, yang dikenali sebagai Ratu Irama Malaysia, membawa kecintaannya terhadap seni dan budaya Melayu ke bidang busana. Bagi EMYALY, yang diasaskan oleh anak jati Terengganu, Emy Mohd Ali, fesyen menjadi salah satu cara memastikan seni tekstil tempatan terus mendapat tempat, termasuk dalam kalangan generasi muda. Pendekatan ini penting kerana warisan tidak akan kekal dekat dengan masyarakat jika ia hanya dipelihara sebagai kenangan. Batik asli buatan tangan menjadi tumpuan koleksi, dengan penekanan terhadap motif dan mutu kerja pembuatnya—nilai yang wajar kelihatan pada pakaian, bukan tenggelam di sebalik potongan semata-mata.
Empat rekaan, empat cara menggayakan batik
Salam Kaut mengimbangi rupa klasik dengan batik asli dan poket hadapan, manakala Sinara memilih potongan longgar yang lebih santai. Dikir Puteri menggabungkan baju dengan seluar palazzo untuk gaya kemas tanpa terlalu formal, sementara Hati Kama membawa batik ke bentuk kardigan yang mudah dipadankan dengan pakaian lain. Perbezaan ini menjadikan koleksi EMYALY lebih menarik daripada rangkaian yang bergantung pada satu siluet sahaja: pemakai boleh memilih persalinan sedondon, potongan longgar atau lapisan luar mengikut keselesaan dan acara. Pilihan turut merangkumi busana untuk lelaki, maka motif batik tidak terhad kepada pakaian wanita. Dari sudut fesyen kontemporari, kepelbagaian bentuk ini ialah langkah yang tepat. Batik lebih mudah menjadi sebahagian daripada rutin apabila rekaannya menawarkan cara pemakaian yang berbeza.
- Salam Kaut — busana klasik dengan batik asli dan poket hadapan, berharga RM489.
- Sinara — potongan longgar bermotif batik, berharga RM280 hingga RM320 mengikut saiz.
- Dikir Puteri — padanan baju dan seluar palazzo, berharga RM480.
- Hati Kama — kardigan batik versatil untuk digayakan berlapis, berharga RM299.
Nilai batik bergantung pada cara ia terus digunakan
Julat harga rekaan yang dinyatakan bermula pada RM280 dan mencecah RM489, dengan harga Sinara berubah mengikut saiz. Maklumat ini memberi gambaran praktikal kepada bakal pemakai, tetapi nilai utama koleksi bukan pada angka semata-mata. Hati Kama, misalnya, menawarkan pilihan untuk menyelitkan batik dalam pakaian harian tanpa perlu mengenakan satu set lengkap. Dikir Puteri pula menyediakan padanan siap untuk mereka yang mahukan penampilan lebih tersusun. Kehadiran pilihan lelaki meluaskan lagi ruang untuk motif warisan ini dipakai merentas gaya dan pengguna. Pada hemat saya, inilah ujian sebenar bagi rekaan warisan: bukan sekadar menarik ketika dilancarkan, tetapi cukup selesa dan mudah digayakan sehingga orang mahu memakainya berulang kali.
Kolaborasi Noraniza Idris dan EMYALY menunjukkan bahawa batik Terengganu boleh mengekalkan akar tradisinya sambil bergerak seiring dengan cita rasa semasa. Empat rekaan ini memberi tafsiran berbeza terhadap tekstil yang sama, daripada busana klasik hingga kardigan serba guna. Namun, kesinambungan warisan tetap bergantung pada penghargaan terhadap kerja tangan dan seni pembuat batik, bukan pada unsur moden sahaja. Jika rekaan kontemporari membantu lebih ramai orang memilih batik dalam kehidupan seharian, kolaborasi ini mencapai tujuan yang lebih bermakna daripada sekadar menghasilkan koleksi baharu: ia membuka jalan supaya warisan terus dipakai, dilihat dan dihargai.
