Penganiayaan oleh pengasuh: isu yang dekat dengan ibu bapa bekerja
Penganiayaan oleh pengasuh ialah situasi apabila individu yang diamanahkan menjaga kanak-kanak melakukan tindakan fizikal, emosi atau pengabaian yang menyebabkan kecederaan, ketakutan, trauma atau gangguan perkembangan anak, sama ada berlaku di rumah pengasuh, di rumah sendiri atau dalam mana-mana bentuk penjagaan harian, dan sering kali sukar dikesan tanpa kepekaan ibu bapa terhadap perubahan tingkah laku serta keadaan anak. Kisah Menteri Pendidikan, Datuk Seri Fadhlina Sidek yang mendedahkan bahawa anak keduanya didera dan dirotan di kaki oleh pengasuh ketika beliau berkerjaya sebagai peguam mengingatkan kita bahawa perkara ini boleh berlaku kepada sesiapa, termasuk keluarga yang berpendidikan dan peka. Pengalaman itu menjadikan beliau sedar keperluan ekosistem penjagaan kanak-kanak yang lebih selamat dan boleh dipercayai untuk ibu bapa bekerja.
Tanda fizikal dan emosi: jangan abaikan perubahan kecil
Tanda penganiayaan pengasuh hampir selalu bermula dengan perubahan yang kelihatan kecil. Dari sudut fizikal, lebam yang kerap di tempat yang sama, kesan rotan atau luka yang tidak selari dengan penjelasan pengasuh patut menimbulkan amaran dalam fikiran ibu bapa. Apabila seorang menteri sendiri mengakui anaknya dirotan di kaki oleh pengasuh, ia menunjukkan betapa mudah kekerasan disorok di sebalik alasan "mendidik". Dari sudut emosi, anak yang dulu ceria tiba-tiba menjadi murung, mudah terkejut, takut ditinggalkan dengan pengasuh, atau mengadu sakit perut dan sakit kepala setiap kali tiba masa ke rumah pengasuh, mungkin sedang menjerit meminta bantuan tanpa kata. Keselamatan anak pengasuh tidak boleh diserahkan kepada rasa selesa semata-mata; ia perlu disokong dengan pemerhatian kritikal setiap kali kita menghantar dan mengambil anak.
Memantau kesejahteraan anak ketika ibu bapa bekerja
Ramai ibu bapa bekerja bergelut dengan rasa bersalah kerana terpaksa meninggalkan anak di bawah jagaan orang lain, sama seperti yang dialami Fadhlina apabila jadual peguam yang ketat membuatkan beliau rasa tiada pilihan selain menghantar anak ke pengasuh. Namun rasa bersalah tidak cukup; yang penting ialah sistem memantau kesejahteraan anak di rumah pengasuh. Ibu bapa perlu tetapkan rutin periksa badan anak secara hormat dan mesra setiap hari, bertanya soalan terbuka seperti, "Apa yang berlaku sepanjang hari?" dan bukan hanya, "Seronok tak?". Catat sebarang perubahan emosi yang berulang, dan jangan segan untuk datang mengejut ke rumah pengasuh sekali-sekala. Hubungkan diri dengan keluarga lain yang menggunakan pengasuh sama untuk bertukar cerita. Keselamatan anak pengasuh memerlukan kehadiran ibu bapa walaupun secara tidak fizikal—melalui telefon, mesej, dan pemeriksaan rutin yang konsisten.
Membina kepercayaan anak supaya berani bercerita
Melindungi anak dari pengasuh yang kasar bermula dengan keupayaan anak untuk bercerita tentang pengalaman tidak menyenangkan tanpa takut dimarahi atau dipandang remeh. Ibu bapa perlu sengaja membina budaya di rumah bahawa perasaan anak adalah penting dan akan didengar. Luangkan masa khusus setiap hari untuk "masa cerita" di mana anak boleh berkongsi apa yang berlaku, termasuk perkara yang mereka tidak suka. Jangan cepat menegur atau menyalahkan apabila anak mengadu tentang orang dewasa; keutamaan ialah memahami. Beritahu anak bahawa mereka berhak mengatakan tidak kepada pelukan, cubitan atau rotan, walaupun daripada orang yang lebih tua. Pengalaman pahit seperti kehilangan anak keempat akibat Sindrom Kematian Bayi Mendadak yang menjejaskan emosi dan pilihan kerjaya Fadhlina sepatutnya mengingatkan kita bahawa kesejahteraan anak di rumah bukan sekadar fizikal, tetapi juga rasa selamat untuk bersuara.
Sokongan, tindakan dan harapan untuk ekosistem penjagaan yang selamat
Apabila keluarga berdepan kes penganiayaan pengasuh, mereka bukan sahaja berdepan trauma, tetapi juga dilema besar seperti sama ada meneruskan kerjaya atau berhenti kerja untuk menjaga anak sepenuh masa. Dalam keadaan ini, sokongan keluarga dan komuniti amat penting. Pengalaman Fadhlina yang disokong oleh adik-beradik sehingga beliau dapat terus bekerja dan akhirnya menerajui Kementerian Pendidikan menunjukkan bahawa jaringan sokongan mampu mengubah kesakitan menjadi kekuatan. Pada masa sama, beliau menekankan keperluan membangunkan ekosistem penjagaan kanak-kanak yang lebih menyeluruh agar ibu bapa bekerja yakin anak mereka selamat dan mendapat penjagaan sewajarnya, termasuk melalui program yang memperkukuh pengasuh berasaskan rumah dan komuniti. Kesimpulannya, ibu bapa perlu berani bertindak apabila melihat tanda penganiayaan pengasuh: lindungi anak, cari bantuan, dan suarakan pengalaman agar sistem penjagaan kanak-kanak menjadi lebih selamat untuk semua.
