Apa Makna 455 Sekolah Dibina Semula Untuk Masa Depan Pendidikan
Program bina semula bangunan sekolah daif ialah inisiatif menyeluruh untuk menggantikan blok bangunan yang rosak kritikal dengan struktur baharu yang lebih selamat, kukuh dan kondusif, dengan matlamat meningkatkan infrastruktur pendidikan KPM, memperbaiki fasilitas pembelajaran murid serta mengurangkan jurang kualiti persekitaran belajar antara sekolah bandar dan luar bandar. Sebanyak 455 sekolah sudah diluluskan untuk melaksanakan projek pembinaan semula bangunan daif kategori Skala 7, seperti yang diumumkan oleh Menteri Pendidikan, Datuk Seri Fadhlina Sidek. Hakikatnya, angka 455 bukan sekadar statistik; ia menandakan skala intervensi infrastruktur terbesar dalam program pembaruan sekolah setakat ini, dan menjadi ujian sama ada komitmen di atas kertas boleh diterjemah kepada bilik darjah yang lebih selamat dan berfungsi untuk murid.
Pendekatan Bersepadu KPM: Lebih Daripada Sekadar Baiki Bumbung Bocor
Kementerian Pendidikan (KPM) memilih pendekatan bersepadu, bukan tampalan separuh jalan, untuk menangani isu fasiliti sekolah awam yang uzur di seluruh negara. Tiga kaedah utama diguna: penyelenggaraan tahunan, ubah suai dan naik taraf (USNT) bagi bangunan kategori Skala 6, serta pembinaan gantian bagi bangunan Skala 7 yang daif dan rosak kritikal. Pendekatan ini penting kerana ia mengiktiraf bahawa infrastruktur pendidikan KPM bukan statik; data sekolah daif sendiri bersifat berubah mengikut keadaan fizikal bangunan dan penilaian teknikal dari semasa ke semasa. "Melalui penyelenggaraan tahunan dan pelaksanaan USNT, kerosakan dapat dikenal pasti serta ditangani pada peringkat awal, sekali gus mengelakkan kemerosotan keadaan bangunan sehingga memerlukan intervensi lebih kompleks dan melibatkan kos lebih tinggi," kata Fadhlina dalam jawapan bertulis di Dewan Rakyat.
Skala, Risiko dan Keselamatan: Mengapa Bangunan Daif Tidak Lagi Boleh Ditangguh
Bangunan kategori Skala 7 yang rosak kritikal bukan sekadar tidak selesa; ia membawa risiko keselamatan kepada murid dan warga pendidik. Itulah sebabnya pembinaan gantian untuk bangunan Skala 7 dilaksanakan di bawah Rancangan Malaysia Lima Tahun (RMLT). Penyaluran peruntukan pula dibuat berdasarkan keperluan dan keutamaan penyelenggaraan yang dikenal pasti, khususnya bagi kerosakan dan kemudahan yang memerlukan tindakan demi memastikan keselamatan dan kesejahteraan murid serta warga sekolah. Dalam konteks ini, projek bina semula bangunan sekolah bukan pilihan, tetapi keperluan asas. Apabila murid belajar di blok yang retak, bocor atau tidak stabil, mesej yang mereka terima ialah keselamatan mereka boleh dikompromi. Program pembaruan sekolah yang berani menghapus bangunan daif menghantar mesej bertentangan: bahawa akses kepada pendidikan berkualiti mesti bermula dengan ruang fizikal yang selamat dan terjaga.
RMKe-12 dan RMKe-13: Menutup Jurang Infrastruktur, Bukan Sekadar Menyusun Pelan
Projek pembinaan semula bangunan daif di 455 sekolah bukan terpisah; ia diikat dalam rangka Rancangan Malaysia Kedua Belas (RMKe-12) dan RMKe-13 sebagai strategi jangka sederhana dan panjang. Langkah di bawah dua rancangan ini disasarkan untuk memastikan persekitaran pembelajaran yang selamat, kondusif dan berkualiti untuk murid serta warga sekolah. Di sinilah kesan sebenar terhadap fasilitas pembelajaran murid: bilik darjah yang terang, sistem elektrik yang selamat, tandas yang berfungsi dan ruang pembelajaran yang tidak lagi dibayangi kebimbangan runtuhan atau kebakaran. Apabila infrastruktur pendidikan KPM ditangani melalui pelan lima tahun, ia membuka peluang untuk mengurangkan dispariti antara sekolah yang sudah lama menikmati kemudahan moden dan sekolah yang masih bergantung kepada bangunan kayu uzur. Namun, pelan hanya bermakna jika garis masa pelaksanaan jelas dan dipantau, sesuatu yang wajar diberi perhatian oleh masyarakat dan wakil rakyat.
Kesimpulan: Infrastruktur Baharu Mesti Datang Bersama Akauntabiliti
Dengan 455 sekolah diluluskan untuk projek bina semula bangunan daif Skala 7, kita sedang menyaksikan salah satu usaha infrastruktur pendidikan terbesar di bawah KPM. Jawapan Fadhlina kepada soalan Datuk Wan Hassan Mohd Ramli di Dewan Rakyat menegaskan bahawa fokus utama ialah menjamin keselamatan murid dan warga pendidik. Namun, kejayaan program pembaruan sekolah ini tidak boleh diukur pada jumlah projek diluluskan sahaja, tetapi pada sejauh mana bangunan baharu benar-benar mengubah pengalaman belajar: kurang jurang antara sekolah, lebih akses kepada ruang kondusif, dan rasa selamat yang nyata setiap kali murid melangkah ke kelas. Masyarakat wajar menuntut ketelusan garis masa, kualiti kerja kontraktor dan penyelenggaraan susulan. Infrastruktur baharu tanpa akauntabiliti hanya menunda masalah; tetapi jika dipantau rapi, bina semula bangunan sekolah daif boleh menjadi titik perubahan penting dalam perjalanan pendidikan kita.
