Langkah Baharu KPM: CCTV Sebagai Teras Strategi Antibuli
Pemasangan CCTV sekolah di 333 sekolah berasrama ialah langkah baharu Kementerian Pendidikan untuk memperkukuh pemantauan, keselamatan sekolah berasrama dan pencegahan buli sekolah melalui gabungan teknologi, sistem aduan, intervensi awal dan pengukuhan nilai murid sebagai satu strategi antibuli KPM yang lebih menyeluruh. Usaha ini bukan sekadar menambah kamera di dinding, tetapi isyarat jelas bahawa budaya buli di asrama tidak lagi boleh dianggap sebagai ‘lumrah’ kehidupan sekolah. Dengan peruntukan tambahan RM5 juta untuk pemasangan CCTV di sekolah berasrama, mesejnya tegas: keselamatan murid ialah keutamaan, dan pengawasan akan diperkukuh di ruang yang selama ini sukar dipantau. Soalannya, adakah kamera dan pengawasan fizikal cukup untuk mengubah tingkah laku dan budaya diam yang menyelubungi isu buli?
CCTV dan 300 Pembantu Warden: Gabungan Teknologi dan Tenaga Manusia
Pemasangan CCTV sekolah sahaja tidak akan berkesan tanpa manusia yang memerhati dan bertindak. Di sinilah penempatan 300 pembantu warden MySTEP mulai April lalu menjadi komponen penting strategi antibuli KPM. Mereka ditugaskan memantau murid di asrama, khususnya pada waktu malam, iaitu tempoh kritikal di mana banyak insiden buli berlaku jauh daripada mata guru. "Sebanyak 300 pembantu warden MySTEP turut ditempatkan mulai April lepas bagi membantu memantau murid di asrama, khususnya pada waktu malam," kata Menteri Pendidikan. Gabungan CCTV dan pembantu warden boleh meningkatkan keselamatan sekolah berasrama jika warden benar-benar tegas, terlatih dan berani mengangkat kes ke pihak pentadbiran tanpa bimbang tekanan sosial. Tanpa keberanian manusia di sebalik kamera, rakaman hanya akan jadi bukti selepas tragedi berlaku, bukan alat pencegahan.
Sistem Aduan, Kerangka S.A.F.E dan Pendidikan Karakter: Mengubah Budaya, Bukan Sekadar Mengawasi
Isu buli tidak akan selesai jika pelajar takut bersuara. Penambahbaikan sistem aduan buli dengan fungsi aduan anonim melalui Portal Aduan Buli KPM ialah langkah yang tepat untuk melindungi identiti pengadu dan saksi, sekali gus mengurangkan budaya takut dan tekanan rakan sebaya. Pada masa sama, Kerangka S.A.F.E yang merangkumi pencegahan, intervensi awal dan pemulihan – termasuk Pembimbing Rakan Sebaya dan Kaunseling Berfokus – cuba menyentuh akar masalah: emosi, hubungan rakan dan sokongan psikologi. Lebih penting, Pendidikan Karakter yang akan diperkenalkan dalam Kurikulum Persekolahan 2027 dengan penekanan kepada nilai integriti dan empati menunjukkan pengakuan bahawa buli ialah kegagalan sahsiah, bukan sekadar disiplin. CCTV mungkin menghalang tangan daripada memukul, tetapi pendidikan nilai-lah yang menghalang hati daripada mahu menyakiti.
Akta Antibuli 2026 dan Garis Panduan: Seriuskah Kita Membela Mangsa?
Penggubalan Akta Antibuli 2026 dengan penubuhan Tribunal Antibuli sebagai saluran mangsa mendapatkan pembelaan menunjukkan komitmen untuk menjadikan buli bukan lagi isu disiplin kecil, tetapi pelanggaran yang ada implikasi undang-undang. Bersama Garis Panduan Pengurusan Salah Laku Buli yang diperkenalkan pada 2023 sebagai rujukan rasmi sekolah untuk menerima aduan, menjalankan siasatan, mengambil tindakan disiplin dan melaksanakan intervensi, rangka kerja perundangan dan prosedur semakin jelas. Namun persoalan utama: adakah sekolah sanggup mendakwa pelaku bila mangsa ialah pelajar ‘biasa’ dan pelaku ialah pelajar harapan atau anak orang berpengaruh? Tanpa keberanian pentadbiran dan konsistensi pelaksanaan, tribunal dan garis panduan berisiko menjadi dokumen cantik di rak, bukan perisai sebenar kepada mangsa.
Kesimpulan: CCTV Penting, Tetapi Empati dan Tindakan Tegas Lebih Menentukan
Strategi antibuli KPM kini jelas bertumpu pada tiga paksi: teknologi (pemasangan CCTV sekolah), tenaga manusia (pembantu warden dan kaunselor) serta kerangka nilai dan undang-undang (S.A.F.E, Pendidikan Karakter, Akta Antibuli dan garis panduan). Ini satu kemajuan berbanding pendekatan lama yang hanya menekankan hukuman disiplin. Namun seperti diakui sendiri oleh Menteri Pendidikan, "Selagi ada anak yang belum rasa selamat di sekolah, kerja kita belum selesai." CCTV di 333 sekolah berasrama dan penempatan 300 pembantu warden ialah permulaan, bukan garis penamat. Jika budaya ‘diam demi nama baik sekolah’ masih kekal dan empati tidak benar-benar diajar serta ditunjuk oleh orang dewasa di sekolah, kamera akan terus merakam, tetapi hati murid akan terus trauma.
