Angka yang tidak boleh dipandang ringan
Penderaan kanak-kanak merangkumi perbuatan yang mencederakan atau menjejaskan kesejahteraan fizikal, seksual dan emosi seseorang kanak-kanak, manakala pengabaian melibatkan kegagalan memenuhi keperluan serta menjaga keselamatannya. Dalam tempoh Januari hingga Jun 2026, Jabatan Kebajikan Masyarakat (JKM) merekodkan 3,581 kes penderaan kanak-kanak di seluruh negara. Angka ini bukan sekadar catatan pentadbiran: setiap kes membawa risiko terhadap keselamatan dan perkembangan seorang anak, dan menuntut perhatian orang dewasa di sekelilingnya. Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat (KPWKM) mendedahkan statistik itu melalui jawapan bertulis di Parlimen, menjadikannya asas penting untuk menilai keadaan perlindungan kanak-kanak.
Jumlah tersebut merangkumi penderaan fizikal, seksual dan emosi. Pada suku pertama, 1,522 kes direkodkan; pada suku kedua, jumlahnya meningkat kepada 2,059. Kenaikan ini patut mendorong tindakan, bukan sekadar kebimbangan sementara. Statistik tidak menerangkan setiap keadaan atau punca, tetapi ia menunjukkan bahawa pengesanan dan pencegahan perlu diperkukuh. Kes penderaan kanak-kanak boleh berlaku di sekeliling kita, dan sikap menganggap sesuatu tanda sebagai urusan keluarga semata-mata berisiko membiarkan kanak-kanak terus terdedah.
Pengabaian juga satu bentuk bahaya
Penderaan bukan satu-satunya ancaman yang perlu diberi perhatian. JKM turut merekodkan 2,279 kes pengabaian kanak-kanak sepanjang separuh pertama 2026, termasuk kecuaian penjagaan. Sebanyak 987 kes dilaporkan pada suku pertama dan 1,292 pada suku kedua. Peningkatan dalam kedua-dua kategori menunjukkan betapa pentingnya orang ramai peka terhadap keadaan kanak-kanak, termasuk apabila tiada kecederaan yang kelihatan. Kegagalan menyediakan penjagaan dan perlindungan juga boleh meletakkan mereka dalam bahaya.
Data penguatkuasaan memberikan satu lagi gambaran: Polis Diraja Malaysia membuka 867 kertas siasatan berkaitan penderaan kanak-kanak setakat Jun 2026, dan 267 kes telah didakwa di mahkamah. Angka siasatan dan pendakwaan itu tidak wajar disamakan terus dengan jumlah rekod JKM; namun, ia menunjukkan bahawa tindakan pihak berkuasa turut berjalan. JKM pula bertanggungjawab menyelamatkan mangsa, menempatkan mereka di lokasi selamat dan memberi sokongan pemulihan. Perlindungan bukan selesai dengan satu laporan—keselamatan serta pemulihan kanak-kanak perlu diberi perhatian selepas mereka diselamatkan.
Laporan orang ramai boleh membuka jalan kepada bantuan
KPWKM menggesa masyarakat melaporkan kes kecuaian dan penderaan melalui Talian Kasih 15999 atau WhatsApp 019-2615999, yang beroperasi 24 jam. Saluran ini penting kerana kanak-kanak mungkin tidak mampu meminta pertolongan sendiri. Jika anda melihat tanda yang membimbangkan atau menerima maklumat yang munasabah, jangan tunggu sehingga keadaan bertambah buruk. Sampaikan maklumat kepada saluran rasmi supaya pihak berkaitan boleh menilai keadaan dan mengambil langkah intervensi serta penyelamatan yang diperlukan.
Membuat laporan penderaan kanak-kanak bukan bermakna orang awam perlu menyiasat atau menentukan kesalahan seseorang. Peranan masyarakat ialah berkongsi kebimbangan melalui saluran yang disediakan, bukan menyebarkan dakwaan atau identiti kanak-kanak di media sosial. Cara ini lebih bertanggungjawab dan membantu menjaga privasi mangsa. Seruan KPWKM wajar dianggap sebagai tugas bersama: keluarga, jiran, guru dan sesiapa sahaja yang berhubung dengan kanak-kanak boleh menjadi mata dan telinga yang membantu mereka mendapatkan perlindungan.
Kesedaran perlu disusuli tindakan
Usaha pencegahan turut memerlukan pendidikan dan kesedaran berterusan. KPWKM memaklumkan bahawa dari Januari hingga September 2026, 220 program KASIH Kanak-Kanak dilaksanakan di 220 sekolah dengan penyertaan 57,012 kanak-kanak, ibu bapa dan guru. Program seumpama ini boleh membantu komuniti mengenali isu perlindungan, tetapi kesannya bergantung pada kesediaan orang ramai bertindak apabila berdepan kebimbangan sebenar.
Peningkatan daripada suku pertama ke suku kedua, bersama ribuan kes pengabaian, menjadikan sikap berdiam diri pilihan yang sukar dipertahankan. Statistik sahaja tidak menyelamatkan kanak-kanak; laporan yang disampaikan tepat pada waktunya boleh membantu pihak berwajib menilai risiko dan memulakan intervensi. Jika keselamatan seorang kanak-kanak diragui, hubungi Talian Kasih 15999 atau WhatsApp 019-2615999. Perlindungan mereka bukan tanggungjawab satu kementerian sahaja—ia bermula apabila masyarakat memilih untuk mengambil berat dan bertindak.
