Debut Eropah yang membuka pintu
DOLLA ialah trio pop yang menjadikan gabungan muzik berbahasa Melayu dan Inggeris serta pengaruh budaya Malaysia sebagai sebahagian daripada identiti mereka. Persembahan pertama mereka di The A Music Festival di Paris menandakan satu langkah penting: muzik tempatan boleh dibawa ke pentas antarabangsa tanpa memadamkan akarnya. Festival dua hari itu berlangsung pada 24 dan 25 Oktober di Paris Event Center, dan DOLLA menjadi satu-satunya kumpulan dari Malaysia dalam acara yang menghimpunkan artis SEA Pop dan Korea.
Dianggotai Sabronzo, Tabby dan Angel, kumpulan itu membuat persembahan di hadapan kira-kira 2,000 penonton tempatan, selain peminat dari United Kingdom, Jerman dan Itali. Angka itu penting bukan sekadar sebagai tanda sambutan; ia menunjukkan bahawa peluang memperkenalkan muzik DOLLA di Paris datang bersama khalayak yang berbeza latar. Debut ini terasa lebih bermakna selepas enam tahun mereka membina kerjaya, seperti yang dikongsi Angel. Pada hemat saya, nilai terbesar persembahan ini ialah keberanian membawa suara sendiri ke pentas baharu, bukan sekadar menambah satu lagi destinasi dalam jadual persembahan.
Budaya Malaysia sebagai kekuatan muzik
Di Paris, DOLLA bukan sekadar mempersembahkan lagu; mereka turut duduk dalam sesi temu bual meja bulat bersama wartawan dan pempengaruh media dari pelbagai negara untuk berkongsi kisah di sebalik muzik serta akar budaya yang membentuknya. Perbualan itu meletakkan budaya Malaysia sebagai unsur penting dalam muzik mereka, bukannya hiasan yang perlu ditinggalkan demi pasaran luar. Pilihan ini wajar diberi perhatian kerana identiti tempatan boleh menjadi pembeda yang jelas di tengah-tengah persaingan pop antarabangsa.
Pendekatan dwibahasa membantu muzik DOLLA menjangkau pendengar daripada pelbagai latar. Mereka menghasilkan lagu dalam bahasa Melayu dan Inggeris; Impikan, misalnya, turut hadir dalam versi Inggeris berjudul Watch Me Glow, manakala MWA! dilancarkan dalam kedua-dua bahasa. Ini bukan kompromi terhadap identiti, tetapi cara untuk membuka lebih banyak laluan kepada pendengar baharu. Bahasa Melayu juga boleh berdiri di pentas global tanpa perlu disisihkan. Apabila kumpulan ini menceritakan pengaruh budaya Malaysia kepada media antarabangsa, mereka menjadikan latar sendiri sebahagian daripada perbualan muzik.
Set yang menghubungkan DOLLA dengan penonton
DOLLA menyampaikan 12 lagu, termasuk UGLY, Impikan dan Bad, sekali gus memberi penonton di Paris peluang mendengar muzik mereka secara langsung. Set itu turut merangkumi lagu yang belum dilancarkan, All Over You dan Bad Girls Like You, dengan penyanyi Thailand, Tobii. Pilihan lagu begini mengimbangkan bahan yang sudah dikenali dengan karya baharu, sambil memperkenalkan sisi lain kumpulan tersebut kepada penonton yang mungkin pertama kali mengenali mereka.
Sambutan hangat penonton meninggalkan kesan kepada anggota kumpulan. Sabronzo menyifatkan kemesraan dan sokongan yang diterima sebagai sesuatu yang sukar dilupakan, manakala Tabby mengaitkan persembahan itu dengan persiapan rapi bersama pasukan mereka. Reaksi tersebut menunjukkan bahawa persembahan langsung mampu menjadikan muzik lebih dekat daripada sesi temu bual atau rakaman semata-mata. Namun, nilai paling kuat tetap terletak pada gabungan persembahan dan cerita budaya yang dibawa DOLLA: penonton bukan sekadar mendengar lagu, tetapi mendapat gambaran tentang identiti di sebaliknya.
Identiti yang patut terus dibawa ke pentas dunia
The A Music Festival menghimpunkan konsert, kelas induk, sesi bicara dan pengalaman bersama peminat dalam acara yang julung kali diadakan di Eropah. Dalam ruang sebegitu, penyertaan DOLLA membuka peluang memperkenalkan muzik dari Malaysia kepada khalayak yang lebih luas, sambil meletakkan kumpulan itu sebaris dengan artis dari rantau Asia dan Korea. Mereka turut bertemu wakil di Kedutaan Malaysia untuk membincangkan potensi kerjasama dan peluang pada masa hadapan.
Kesimpulannya, DOLLA Paris menjadi lebih daripada catatan debut di Eropah. Persembahan ini membuktikan bahawa identiti budaya boleh bergerak seiring dengan cita-cita antarabangsa, dan penggunaan bahasa Melayu tidak menghalang muzik daripada merentas sempadan. Jika DOLLA terus membawa akar budaya Malaysia ke pentas luar, mereka bukan sahaja membina nama sendiri, malah membantu membuka ruang untuk muzik tempatan didengar dan diraikan.
