Fesyen Bukan Lagi Sekadar Gaya: Ia Perniagaan
Menganggap fesyen sebagai bisnes bermakna melihat setiap rekaan, persembahan dan kandungan berkaitan gaya sebagai sebahagian ekosistem yang terancang, yang menghubungkan tekstil, kraftangan, produksi, pemasaran, peruncitan, e-dagang dan pengurusan acara untuk menjana pendapatan mapan kepada ramai pemain, bukan sekadar memenuhi kepuasan seni individu.
Inilah mesej lantang yang dibawa Presiden Persatuan Pembangunan Perniagaan Fesyen, Bkay Nair, apabila menegaskan fesyen perlu dilihat sebagai “money-making business”. Kreativiti tetap nadi, tetapi nadi tanpa aliran tunai akan cepat letih. Beliau mengingatkan, industri fesyen mempunyai potensi besar sebagai ekosistem yang mampu menjana pendapatan dan membuka peluang perniagaan, jauh melampaui idea fesyen sebagai hobi mahal. Jika generasi muda terus melihat fesyen hanya sebagai ruang “berkarya”, mereka akan kekal bergantung kepada peluang kerja orang lain, bukannya membina laluan sendiri. Ini bukan soal mematikan seni, tetapi mengajar seni berdiri di atas kaki ekonomi yang kukuh.
Daripada Tanya Kerja, Kepada Cipta Peluang
Fokus utama untuk perniagaan fesyen muda ialah berani mengubah soalan asas: daripada “Apakah pekerjaan yang boleh saya dapat dalam industri fesyen?” kepada “Apakah peluang yang boleh saya cipta dalam industri fesyen?” Bkay Nair menekankan, persatuan yang diterajuinya mahu melatih generasi muda, khususnya pelajar kolej vokasional dan komuniti, supaya mempunyai minda keusahawanan sejak di bangku pengajian.
Pandangan ini mungkin kedengaran tegas, tetapi wajar. Selagi anak muda menunggu diambil bekerja, mereka akan sentiasa berada di hujung rantaian nilai. Dengan mengambil pendekatan usahawan fashion muda, bakat boleh dibangunkan menjadi jenama, kreativiti mencipta nilai, dan idea berkembang menjadi perniagaan. Dalam ekosistem fesyen lokal, ruang itu luas: dari penjenamaan butik kecil di media sosial, servis penggayaan, produksi kandungan, hingga platform jualan atas talian. “Persatuan Pembangunan Perniagaan Fesyen mahu membina laluan perniagaan serta membuka lebih banyak peluang ekonomi kepada generasi muda dan pereka baharu dalam ekosistem industri fesyen tempatan,” kata Bkay.
REKA RONA: Contoh Konkret Ekosistem Fesyen Lokal
REKA RONA bukan sekadar pertunjukan fesyen; ia eksperimen ekosistem fesyen lokal yang menuntut bakat muda berfikir sebagai pereka dan juga peniaga. Acara ini menghimpunkan 11 peserta membabitkan lapan institusi pengajian tinggi dan tiga pereka baharu, lalu memberi pendedahan dunia industri sebenar kepada mereka.
Kemenangan GIATMARA yang membawa pulang Anugerah Bakat Muda dan Anugerah Rekaan Keseluruhan Terbaik, UiTM dengan Anugerah Kreativiti dan Inovasi, serta pengiktirafan kepada Kolej Vokasional Sultan Abdul Samad dan Kolej Vokasional ERT Setapak membuktikan bakat vokasional bukan kelas kedua. Lebih penting, karya lima pemenang dipamerkan di Muzium Tekstil Negara selama tiga bulan hingga akhir tahun, membuka ruang jaringan perniagaan dengan pelabur, pembeli tempatan dan pelancong antarabangsa. Di sinilah peluang ekonomi fesyen menjadi nyata: pameran bukan set dekorasi cantik, tetapi “kedai” pertama untuk menguji pasaran, membina nama dan memulakan hubungan komersial.
Ekosistem: Dari Artisan Hingga Artis, Semua Terhubung
Industri fesyen Malaysia digerakkan oleh ekosistem luas yang merangkumi tekstil, kraf tangan, produksi, fotografi, penggayaan, solekan, penjenamaan, peruncitan hingga pengurusan acara. Di sebalik sehelai busana, ada pereka, penjahit, artisan, penata gaya, jurusolek, jurugambar, pencipta kandungan dan pasukan produksi yang masing-masing menyumbang kepakaran. Jika satu komponen terpinggir, keseluruhan ekosistem menjadi rapuh.
Pendekatan ekosistem ini menuntut setiap pemain, termasuk selebriti dan model, menggunakan platform mereka untuk membuka ruang kepada orang lain, bukan sekadar membina nama sendiri. Di sinilah perniagaan fesyen muda boleh berkembang: studio fotografi kecil yang fokus pada jenama lokal, syarikat produksi konten yang hanya mengangkat fesyen tempatan, hingga agensi penggayaan yang khusus kepada tekstil warisan. Tambahan pula, PEFEM menyasarkan REKA RONA berkembang menjadi platform pasaran komersial, peruncitan dan e-dagang yang kukuh pada masa depan. Jika ini tercapai, ekosistem fesyen lokal akan mempunyai “pasar” tersendiri, bukan mengharap belas ruang kecil dalam festival umum.
Fesyen, Warisan dan Ekonomi Kreatif Masa Depan
Pertaruhan terbesar industri fesyen Malaysia ialah generasi muda yang sanggup melihat warisan sebagai modal ekonomi, bukan nostalgia muzium semata. Bkay menegaskan, warisan tekstil bukan hanya batik dan songket, tetapi turut merangkumi tenun Pahang, telepuk dan banyak lagi, yang perlu difahami nilainya sebelum diteroka pendekatan baharu. Dengan kreativiti yang dikomersialkan secara bijak, usahawan fashion muda boleh membawa produk berasaskan warisan ini ke pasaran global tanpa mengorbankan identiti.
Peluang ekonomi fesyen bukan retorik; PEFEM komited membina laluan perniagaan dan membuka lebih banyak peluang ekonomi kepada generasi muda dan pereka baharu dalam ekosistem industri fesyen tempatan. Jika anak muda berani memulakan perniagaan fesyen muda, menyertai platform seperti REKA RONA dan memanfaatkan ekosistem sedia ada, sumbangan mereka kepada pertumbuhan ekonomi kreatif akan jauh lebih besar daripada sekadar mengejar “job title” glamor. Kesimpulannya, fesyen sebagai bisnes bukan menggadai seni; ia cara paling realistik memastikan bakat, warisan dan idea terus hidup, dibayar, dan berkembang.
