Ancaman yang semakin dekat kepada ladang
El Niño ialah fenomena iklim semula jadi yang memanaskan permukaan laut di Pasifik dan boleh mengubah corak hujan, lalu mencetuskan kemarau serta tekanan terhadap tanaman di kawasan yang bergantung pada air. Bagi pertanian Asia Tenggara, risikonya wajar dilihat sebagai ancaman terhadap pengeluaran dan keselamatan bekalan, bukan sekadar perubahan cuaca bermusim. Laporan BMI mengenal pasti Afrika Selatan dan Asia Tenggara antara kawasan yang dijangka mengalami peningkatan paling ketara dalam risiko kemarau, cuaca panas dan gangguan bekalan tenaga susulan El Niño pada 2026 hingga 2027. Kemarau berkaitan fenomena itu berkemungkinan meningkatkan risiko di kawasan tanaman pertanian. Dalam kejadian El Niño terdahulu, bahagian kawasan tanaman yang terdedah kepada kemarau berintensiti tinggi meningkat secara purata 11 hingga 12 mata peratusan di rantau berisiko. Angka itu menunjukkan bahawa pendedahan ladang boleh meningkat dengan ketara, sekali gus menambah tekanan kepada pengeluaran.
Padi, jagung dan tebu dalam unjuran menurun
Bukti jangka panjang menguatkan kebimbangan itu. Kajian ASEAN Agri Climate Impact Twenty yang dikeluarkan Agensi Makanan Singapura dan Universiti Nasional Singapura mengunjurkan purata pengeluaran padi turun antara tiga hingga lima peratus, jagung antara lima hingga enam peratus dan tebu antara satu hingga empat peratus bagi tempoh 2025 hingga 2044. Unjuran ini bukan ramalan bahawa setiap tuaian pasti merosot pada kadar sama; ia petunjuk bahawa perubahan iklim boleh menghakis hasil purata dan menjadikan perancangan ladang lebih sukar. Kajian itu turut mendapati El Niño yang sangat kuat boleh mengurangkan purata pengeluaran tanaman serantau sehingga kira-kira 10 peratus. Padi dan sistem pertanian yang bergantung pada hujan lebih terdedah. Maka, tumpuan kepada tanaman ruji serta sumber air perlu diberi keutamaan, bukan ditangguhkan sehingga kesan kemarau kelihatan pada bekalan.
Kesan melangkaui pintu ladang
Apabila hasil tanaman terjejas, kesannya tidak berhenti pada petani. Bekalan makanan, bahan mentah dan pekerjaan di kawasan pertanian turut terdedah kepada ketidakstabilan. BMI menyatakan kemarau di Asia Tenggara mengancam pengeluaran beras, gula di Thailand, minyak sawit di Indonesia dan Malaysia serta kopi robusta di Vietnam. Dalam kejadian El Niño terdahulu, kira-kira 90 juta orang di rantau ini terdedah kepada kemarau. Itu menjadikan risiko El Niño isu kehidupan harian, khususnya apabila gangguan tuaian bertembung dengan tekanan terhadap bekalan makanan dan air. Risiko tenaga juga berkait rapat: di beberapa negara yang disebut dalam laporan, kesannya lebih cenderung berupa kekurangan bekalan elektrik ketika permintaan memuncak, bukannya gangguan menyeluruh. Namun, keadaan itu masih boleh menjejaskan pengairan, pemprosesan dan rantaian bekalan. Ketahanan ladang dan kemudahan air wajar dianggap sebahagian daripada perlindungan pengguna.
Penyesuaian perlu mendahului krisis
Perubahan iklim dijangka membawa suhu lebih tinggi, gelombang haba yang lebih kerap dan berpanjangan serta taburan hujan yang semakin tidak menentu di Asia Tenggara; semuanya boleh mengganggu ketersediaan air, jadual penanaman dan hasil tanaman. Walaupun unjuran bagi sesetengah tanaman kelihatan lebih baik—ubi kayu diunjurkan meningkat 16 peratus dan kacang soya antara 11 hingga 13 peratus—kajian mengingatkan bahawa tanaman tersebut masih boleh terjejas dalam tahun yang mengalami cuaca buruk. Oleh itu, angka kenaikan tidak patut dijadikan alasan untuk berasa selamat. Pengurusan air yang cekap, pemantauan cuaca, pelarasan kalendar penanaman dan varieti yang sesuai dengan keadaan setempat perlu menjadi sebahagian daripada persediaan, bukannya tindak balas selepas kerugian berlaku. Kesimpulannya, gabungan kemarau El Niño dan perubahan iklim menjadikan hasil tanaman lebih tidak menentu. Tindakan awal menentukan sama ada rantau ini sekadar menanggung kejutan atau mampu mengehadkan kesannya.
