Lompatan UKM, kemerosotan UM
Ranking universiti Asia ialah susunan institusi pengajian tinggi berdasarkan ukuran seperti reputasi majikan, prestasi penyelidikan dan tarikan antarabangsa, yang membolehkan pencapaian universiti dibandingkan merentas rantau. Dalam QS Asia 2027, UKM melonjak daripada kedudukan ke-24 untuk berkongsi tangga ke-20, pencapaian terbaiknya setakat ini dan kali pertama memasuki kelompok 20 teratas. Sebaliknya, UM turun daripada tangga ke-15 ke kedudukan ke-17, walaupun masih mendahului universiti lain dalam negara. Perubahan ini merapatkan jurang antara dua universiti utama dan mengingatkan bahawa reputasi lama tidak menjamin kedudukan kekal. Namun, satu edisi ranking juga bukan ukuran tunggal mutu pengajaran atau pengalaman pelajar. Lebih tepat, keputusan ini ialah petunjuk persaingan serantau yang semakin sengit, dengan UKM membuat kemajuan nyata sementara UM berdepan tekanan untuk mempertahankan kelebihannya.
Gambaran keseluruhan bercampur
QS Asia 2027 menilai 1,722 universiti di seluruh Asia menggunakan 11 penunjuk, termasuk reputasi dalam kalangan majikan, penyelidikan dan pelajar antarabangsa. Dalam kalangan 49 institusi tempatan yang turut tersenarai tahun lalu, 25 merosot, 20 meningkat dan empat kekal pada kedudukan sama. Enam kemasukan baharu menjadikan jumlah keseluruhan 55 universiti; pada masa sama, 17 institusi mencapai kedudukan tertinggi masing-masing. Angka-angka ini tidak menyokong cerita mudah bahawa prestasi seluruh sektor sedang merosot: terdapat kemajuan dan rekod baharu, tetapi kemerosotan melibatkan lebih banyak universiti berbanding peningkatan. Jumlah institusi dalam kelompok 100 terbaik Asia naik daripada 10 kepada 11, manakala lapan universiti tempatan berada dalam kelompok 50 terbaik, menyamai Jepun dan Korea Selatan. Isyaratnya jelas: kekuatan beberapa institusi tidak menghapuskan cabaran yang lebih luas.
Penyelidikan dan reputasi jadi ujian
Kedudukan UKM mendapat sokongan daripada peningkatan dalam kerjasama penyelidikan antarabangsa: universiti itu melonjak empat anak tangga ke tempat ke-11 di Asia bagi penunjuk tersebut. UM pula merosot dalam enam daripada 11 bidang penilaian, termasuk reputasi majikan, yang turun tujuh anak tangga ke kedudukan ke-17; prestasi bagi jalinan penyelidikan antarabangsa dan pelajar antarabangsa turut susut. Isu reputasi majikan melangkaui UM: 86% universiti tempatan mengalami penurunan pada penunjuk yang menyumbang 20% kepada markah keseluruhan. Selain itu, 69% institusi terjejas dari segi jumlah kertas penyelidikan bagi setiap ahli akademik, manakala 61% merosot dalam kekerapan penyelidikan mereka dirujuk. QS mengingatkan bahawa penurunan kedudukan tidak semestinya bermaksud prestasi universiti semakin buruk; pesaing mungkin berkembang lebih pantas. Penjelasan itu wajar, tetapi persaingan tetap menuntut tumpuan lebih besar pada penyelidikan yang berkualiti dan hubungan dengan majikan.
Kemajuan lain dan kesimpulan
Perbezaan prestasi turut kelihatan pada universiti lain. USM meningkat tujuh anak tangga ke kedudukan ke-27, manakala Sunway University masuk ke kelompok 50 terbaik buat kali pertama di tangga ke-47. INTI International University pula melonjak daripada kedudukan ke-122 ke tangga ke-86. Namun, Universiti Teknologi Petronas turun ke tangga ke-51 dan UUM merosot 17 anak tangga ke kedudukan ke-82. Pada masa yang sama, institusi tempatan mencatatkan kekuatan dalam menarik bakat antarabangsa: 31 universiti berada dalam kelompok 100 terbaik Asia bagi pelajar antarabangsa dan 24 bagi staf akademik antarabangsa. Kesimpulannya, kedudukan UKM ialah kemajuan penting, sementara kejatuhan kedudukan UM patut dibaca sebagai amaran persaingan, bukan hukuman muktamad terhadap mutunya. Ranking ini menunjukkan potensi dan kelemahan wujud serentak; ukuran kejayaan seterusnya ialah sama ada institusi mampu mengekalkan kemajuan sambil memperkukuh penyelidikan dan reputasi.
