Permulaan desainer muda: minat, keluarga dan realiti industri
Perjalanan desainer muda memulai perniagaan fesyen lokal ialah proses transisi daripada minat awal, pendedahan keluarga dan latihan berstruktur kepada pelancaran koleksi debut desainer yang mampu bersaing dalam kerjaya industri fesyen, sambil menyeimbangkan cita rasa kreatif dengan disiplin perniagaan harian. Fenomena ini semakin jelas apabila usahawan fesyen muda muncul bukan dari jaringan eksklusif, tetapi dari ruang tamu rumah dan bengkel kecil ibu bapa. Khairin Athirah Mohd. Khairi, 25, contohnya, bukan lahir daripada keluarga pereka ternama, tetapi daripada rutin menemani ibunya mencari kain dan menyiapkan tempahan jahitan sejak darjah dua. Apabila generasi muda bermula dengan asas kain, jarum dan pelanggan sebenar, mereka membina rasa hormat terhadap kerja tangan, bukan sekadar mengejar glamor.
Dari ikut ibu cari kain ke jenama sendiri: seni jadi bisnes
Kisah Khairin menunjukkan bahawa perniagaan fesyen lokal yang berdaya tahan hampir selalu berakar pada pengalaman peribadi, bukan trend viral semata-mata. Minatnya terhadap fesyen mula berputik selepas sering membantu perniagaan jahitan ibunya; sejak darjah dua dia mengikut ibunya mencari kain dan membantu menghasilkan pakaian, malah menemani ketika tempahan disiapkan hingga lewat malam. Pengalaman ini mengajarnya bahawa fesyen ialah kerja disiplin, bukan hanya cantik di kamera. Ketika Perintah Kawalan Pergerakan, Khairin tidak menunggu ilham, sebaliknya mengkaji industri: pembekal kain, pengeluaran, penghantaran dan cara mengurus bisnes, termasuk menonton podcast pemilik perniagaan fesyen. Dengan modal awal RM2,000, dia memulakan perniagaan menjual tudung di media sosial, bermula dengan dua warna sebelum menambah pilihan mengikut permintaan pelanggan. Koleksi kecil ini menjadi tapak kukuh untuk membina komuniti pelanggan yang setia, sebelum melangkah ke pakaian.
Koleksi debut dan identiti jenama: bila terperinci menjadi senjata
Titik perubahan besar bagi ramai usahawan fesyen muda berlaku apabila mereka berani melancarkan koleksi debut desainer yang mencerminkan identiti sendiri, bukan sekadar mengulang apa yang sudah ada di pasaran. Bagi Khairin, langkah itu hadir apabila dia mula menghasilkan baju kardigan pada 2021. Video kandungan fesyen bersama kardigan jenama Khairrins di sekitar Kuala Terengganu, termasuk kawasan Jambatan Angkat, mendapat sambutan luar biasa dan membawa lebih 300 pesanan, walaupun pada awalnya dia hanya mampu mengambil 30 tempahan kerana kapasiti pengeluaran terhad. Dari situ, Khairrins berkembang kepada kardigan, kemeja-T, sweatshirt dan koleksi pakaian yang direka sendiri. Antara pencapaian terbesar ialah koleksi gaun labuh bertema era Bridgerton yang mencatat kira-kira 1,000 tempahan dalam satu malam, menjadi pelancaran pertama Khairrins dengan jualan enam angka dalam satu malam dan mengukuhkan kedudukan dalam pasaran fesyen tempatan.
TVET, Industry on Campus dan laluan kerjaya industri fesyen
Tidak semua desainer muda memulai sebagai usahawan; sebahagian memilih laluan kerjaya industri fesyen melalui program TVET yang semakin tersusun. Dalam bidang fesyen, cabarannya bukan sekadar tahu menghasilkan pakaian atau asas reka bentuk, tetapi memahami kehendak pelanggan, pengeluaran pukal, kawalan kualiti dan budaya kerja sebenar. Melalui program Industry on Campus (IoC), pelajar Sijil Fesyen dan Pakaian berpeluang merasai suasana kerja sebenar dengan terlibat dalam pengeluaran pakaian wanita secara pukal serta aktiviti reka bentuk fesyen. Kajian menunjukkan IoC menyumbang kepada peningkatan kemahiran teknikal, pengalaman industri, keyakinan diri dan peluang pekerjaan. Dua orang pelajar Sijil Fesyen dan Pakaian di sebuah kolej komuniti berjaya ditawarkan jawatan Pereka Fesyen di sebuah syarikat selepas tamat pengajian. Ini bukti bahawa kelayakan sijil, jika disertai latihan industri yang kuat, mampu membuka pintu kerjaya sebagai pereka, penyelia pengeluaran, pembangun produk dan usahawan fesyen.
Mengimbangi cita rasa, strategi dan impian ke hadapan
Kekuatan sebenar perniagaan fesyen lokal yang dihidupkan oleh usahawan fesyen muda ialah kemampuan mereka mengimbangi kreativiti dengan realiti bisnes. Khairin menegaskan setiap langkah perlu disertai ilmu dan perancangan bagi mengawal risiko, bukan bergerak terlalu pantas hanya kerana jenama sudah mendapat perhatian. Dia menetapkan sasaran harian, mingguan dan bulanan, serta garis masa khusus untuk pembangunan setiap produk. Lebih penting, setiap produk mesti mempunyai identiti tersendiri dan tidak sekadar mengikut trend semasa; ada produk yang mengambil masa sehingga enam bulan untuk dikaji, daripada pemilihan fabrik, sampel, pengeluaran hingga menguji ketahanan kain. Ketelitian ini menjadikan kerja tangan dan perhatian terperinci sebagai pembeza utama jenama dalam pasaran yang penuh pesaing. Menariknya, Khairin menyimpan impian membawa Khairrins keluar dari Terengganu dan bertapak di Kuala Lumpur dalam tempoh lima tahun akan datang. Impian seumpama ini menggambarkan generasi desainer muda yang yakin melangkah dari bengkel kecil menuju pentas lebih luas, tanpa mengorbankan nilai kerja tangan.
