Kepercayaan yang bermula sejak usia 16 tahun
Pengurusan kewangan artis ialah cara seseorang mengatur pendapatan, perbelanjaan dan simpanan agar hasil kerja dapat digunakan dengan bertanggungjawab. Bagi Iman Troye, pendekatan itu bermula dengan menyerahkan pengurusan pendapatan bidang seni kepada ibunya sejak mula bekerja dalam industri hiburan pada usia 16 tahun, dan aturan tersebut berterusan hingga kini. Pilihan ini menarik bukan kerana penyanyi berusia 24 tahun itu tidak mampu mengurus wang sendiri, tetapi kerana beliau sedar sokongan keluarga dan kawalan perbelanjaan lebih penting daripada kebebasan berbelanja tanpa batas. Dalam dunia kerjaya seni yang pendapatannya boleh berubah-ubah, kepercayaan kepada ibu menjadi asas cara Iman mengurus hasil kerjanya. Beliau memilih sistem yang dirasakan selamat, bukannya menganggap semua pendapatan itu hak peribadi semata-mata.
Wang belanja tetap, pembelian perlu izin
Amalan ibu urus duit itu disertai had yang jelas: ibunya menyimpan pendapatan dan memberikan wang belanja setiap bulan, manakala Iman perlu menyesuaikan perbelanjaan dengan jumlah yang diterima. Jika mahu membeli sesuatu, beliau akan bertanya dan meminta izin terlebih dahulu. Iman berkata beliau berasa lebih selamat apabila orang tuanya memegang wang, selain sedar dirinya boleh terdorong berbelanja mengikut kehendak jika tiada kawalan. Pada pandangan saya, disiplin ini lebih bermakna daripada sekadar nasihat supaya berjimat. Ada had bulanan yang nyata dan keputusan membeli tidak dibuat secara spontan. Namun, perkara pentingnya ialah aturan itu dibuat atas kerelaan Iman sendiri, bukan kerana beliau dipaksa menyerahkan kawalan kewangannya. Kepercayaan dan persetujuan itulah yang menjadikan cara ini berkesan untuknya.
Pendapatan sebagai tanda terima kasih kepada keluarga
Keputusan Iman turut mencerminkan pandangannya terhadap kejayaan: pendapatan daripada kerjaya seni bukan hasil usahanya seorang. Beliau mahu ibu bapanya turut merasakan wang itu milik mereka, kerana perjalanan kerjayanya disokong oleh rezeki, doa dan pengorbanan keluarga. Sikap ini memberi makna kepada amalan menyerahkan wang selain membantu mengelakkan pemborosan. Dalam perbincangan tentang urus kewangan artis, kisah Iman mengingatkan bahawa pengurusan yang sesuai tidak semestinya bergantung pada satu formula; bagi beliau, kepercayaan terhadap ibu dan had perbelanjaan memberi rasa aman. Beliau juga mengakui berhemat ketika membeli-belah dan lebih gemar menyokong produk tempatan berbanding jenama luar, walaupun sesekali memilih barangan antarabangsa. Pilihan itu selari dengan sikap berhati-hati yang sama: membeli dengan pertimbangan, bukan semata-mata mengejar nama jenama.
Disiplin yang dipilih sendiri
Kisah ini bukan alasan untuk menganggap setiap anak dewasa perlu meminta izin ibu bapa bagi setiap pembelian. Yang wajar diberi perhatian ialah Iman mengenali kecenderungan dirinya, kemudian memilih aturan yang membantunya mengawal wang dan menghargai orang yang menyokong kerjayanya. Keputusan itu juga menunjukkan bahawa kebebasan kewangan tidak semestinya bermaksud mengurus semuanya seorang diri; mendapatkan bantuan daripada orang yang dipercayai boleh menjadi pilihan peribadi yang munasabah. Iman Troye memilih ibunya sebagai penjaga pendapatan, menerima wang belanja mengikut had bulanan dan berbincang sebelum membeli barang. Pada akhirnya, kekuatan pendekatannya terletak pada kesedaran diri dan persetujuan bersama. Bagi Iman, kepercayaan kepada keluarga bukan sekadar soal wang, tetapi cara memastikan hasil kerja seni turut mengiktiraf pengorbanan ibu bapanya.
