Hak Perlindungan Pelajar: Disiplin Bukan Lesen Mengasari
Hak perlindungan pelajar merujuk kepada tanggungjawab undang-undang dan moral sekolah serta guru untuk memastikan murid tidak mengalami kecederaan fizikal, emosi atau psikologi akibat tindakan disiplin atau pengajaran, termasuk situasi di luar kelas seperti surau atau kawasan kokurikulum, dan memberi ruang kepada ibu bapa menuntut ganti rugi pelajar melalui proses tindakan hukum guru apabila berlaku kekerasan guru sekolah yang menjejaskan keselamatan anak mereka. Kes terkini mengingatkan kita bahawa garis antara disiplin dan kekerasan kini semakin tegas ditentukan mahkamah. Keputusan Mahkamah Tinggi yang mengarahkan guru KAFA dan sebuah yayasan agama membayar ganti rugi RM30,000 serta kos RM17,000 kepada bekas murid yang patah kaki akibat dihempas ke kerusi kayu bukan sekadar hukuman kewangan, tetapi mesej lantang bahawa "tanggungjawab terhadap keselamatan pelajar tidak boleh dipandang ringan".
Dari Surau ke Kelas KAFA: Pola Kekerasan Guru Sekolah
Dua insiden berasingan – satu di surau, satu di kelas KAFA – menggambarkan pola sama: guru menggunakan kekerasan fizikal bagi “mengajar” murid. Di Membakut, murid Tahun Empat mendakwa ditampar dua kali di bahagian kiri kepala oleh seorang ustaz ketika menunaikan solat Zuhur di surau sekolah, selepas guru yang menjadi imam menghentikan solat dan menghala terus ke arah mangsa sebelum menamparnya dengan kuat. Mangsa kemudiannya mengalami pendarahan hidung di rumah, dan ibunya mengesyaki ia berkaitan dengan tamparan lalu membuat laporan polis. Di SK Tasek, Marang, seorang guru KAFA pula didapati memegang, mengangkat dan menghempas murid berusia sembilan tahun ke kerusi kayu ketika kelas berlangsung, mengakibatkan tulang tibia dan fibula kaki kanan patah serta keretakan lain sehingga murid tidak boleh berjalan dan terpaksa berpantang sekolah hampir tiga bulan. Ini bukan disiplin tegas; ini kekerasan guru sekolah yang jelas menyalahi batas fizikal dan undang-undang.
Mengapa Keputusan Mahkamah Tinggi Menjadi Titik Peralihan
Rayuan yang berjaya di Mahkamah Tinggi Kuala Terengganu mengubah sebuah kes kecederaan murid daripada ditolak kepada kemenangan penting untuk hak perlindungan pelajar. Hakim Mahkamah Tinggi mendapati Mahkamah Sesyen sebelum ini terkhilaf kerana gagal menilai keterangan dua saksi mata di dalam kelas serta mengabaikan laporan pakar Hospital Sultanah Nurzahirah yang mengesahkan kecederaan berpunca daripada hentakan kuat. Lebih kritikal, mahkamah memutuskan bahawa yayasan agama yang menaungi guru tersebut bertanggungan secara vikarius sebagai majikan atas kecederaan murid. Ini menetapkan preseden: institusi pendidikan tidak boleh bersembunyi di belakang alasan “guru individu”, sebaliknya menanggung akibat apabila sistem disiplin yang dibiarkan longgar mencetuskan kecederaan serius. Arahan membayar ganti rugi am RM30,000, kos RM17,000, dan faedah 5 peratus setahun memperjelas bahawa ganti rugi pelajar kini bukan lagi angan-angan, tetapi realiti yang boleh ditegakkan melalui tindakan hukum guru.
Peranan Ibu Bapa: Jangan Diam Bila Anak Disakiti
Dalam kedua-dua kes, ibu memainkan peranan utama – dan itulah mesej penting kepada semua ibu bapa. Di Membakut, ibu murid berusia 10 tahun membuat laporan polis selepas anaknya menceritakan dia ditampar kuat di kepala oleh guru ketika solat, dan siasatan kini berjalan di bawah Seksyen 323 Kanun Keseksaan, dengan kertas siasatan dirujuk kepada Pejabat Timbalan Pendakwa Raya untuk arahan lanjut. Di Terengganu, saman sivil bagi menuntut ganti rugi difailkan melalui ibu mangsa terhadap guru KAFA dan yayasan agama. Ini menunjukkan dua saluran utama: laporan polis untuk kesalahan jenayah, dan tindakan sivil di mahkamah bagi menuntut ganti rugi pelajar. Ibu bapa bukan penonton pasif kepada sistem sekolah; mereka adalah penjaga hak perlindungan pelajar. Jika anak mengadu dipukul, dihempas atau ditampar sehingga sakit, langkah undang-undang bukan keterlaluan – ia perlindungan minimum yang wajar.
Ke Hadapan: Disiplin Berperikemanusiaan, Bukan Kekerasan
Apa yang datang selepas ini tidak boleh sekadar permohonan maaf atau kursus sekali-sekala. Keputusan mahkamah yang menegaskan tanggungjawab vikarius institusi menunjukkan masa untuk menstruktur semula budaya disiplin sekolah telah tiba. Guru perlu jelas: tindakan hukum guru bukan ancaman abstrak, tetapi akibat nyata jika kekerasan guru sekolah menjejaskan keselamatan murid. Pentadbir sekolah pula wajar mengkaji semula garis panduan disiplin, terutama dalam konteks kelas agama dan aktiviti ibadah, supaya tiada lagi murid yang dihempas ke kerusi atau ditampar ketika solat atas nama “mengajar adab”. Ibu bapa harus berani bertanya, merekod dan melapor, kerana tanpa suara mereka, kecederaan murid mudah disapu ke bawah karpet. Kes patah kaki dan tamparan di surau ialah amaran: hak perlindungan pelajar perlu dipertahankan setiap hari, bukan hanya selepas ada keputusan mahkamah.
