Keselamatan sekolah Johor bukan lagi isu pentadbiran, tetapi tuntutan moral
Keselamatan sekolah Johor merujuk kepada segala langkah fizikal, prosedur dan budaya sekolah yang diwujudkan untuk melindungi pelajar, guru serta warga sekolah daripada risiko kecederaan, jenayah dan kehilangan nyawa, dengan memberi keutamaan kepada infrastruktur sekolah yang selamat, protokol keselamatan sekolah yang jelas serta perlindungan pelajar yang menyeluruh di setiap premis pendidikan di negeri itu. Dalam kes Irene Sofiya, pelajar Tingkatan Empat berusia 16 tahun ditemui tidak sedarkan diri dengan kecederaan di kepala dan badan di dewan sebuah sekolah menengah di Yong Peng pada sekitar 5.50 petang Sabtu, sebelum meninggal dunia. Susulan kejadian, seorang remaja lelaki, juga berumur 16 tahun dan rakan sekelas mangsa, ditahan kira-kira pukul 7 malam dan direman selama enam hari sehingga 9 Oktober bagi membantu siasatan di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan. Tragedi ini menjadikan persoalan keselamatan bukan lagi perkara rutin, tetapi garis pemisah antara hidup dan mati.
Sokongan penuh kerajaan negeri: komitmen jelas, cabaran skala besar
Kerajaan negeri jelas memilih untuk tidak berlindung di sebalik alasan bidang kuasa apabila tragedi ini berlaku. Menteri Besar menegaskan kerajaan Johor bersedia membantu aspek asas keselamatan sekolah, termasuk pemasangan kamera litar tertutup (CCTV) sebagai sebahagian keperluan infrastruktur sekolah yang lebih kukuh. Kenyataan bahawa terdapat ribuan sekolah di Johor dan puluhan ribu di seluruh negara di bawah tanggungjawab Kementerian Pendidikan menunjukkan skala cabaran yang sebenar. Namun skala besar tidak boleh dijadikan alasan untuk tindakan perlahan. Pendekatan yang wajar ialah melihat sokongan negeri dan KPM sebagai saling melengkapi: negeri memperkukuh infrastruktur fizikal, sementara KPM menyemak dasar, garis panduan dan protokol keselamatan sekolah secara menyeluruh. Dalam konteks ini, tragedi Irene harus dibaca sebagai lonceng amaran bahawa sistem perlindungan pelajar semasa belum memadai dan perlu ditingkatkan, bukan sebagai insiden terpencil yang dilupakan selepas siasatan selesai.
KPM dan kerajaan negeri: kolaborasi perlu berani mengaku kelemahan
Nada kepimpinan negeri menunjukkan kesedaran bahawa kerajaan negeri tidak boleh bertindak solo; keselamatan pelajar ialah tanggungjawab bersama yang memerlukan koordinasi dengan KPM. Menteri Besar menyatakan akan berhubung terus dengan kementerian untuk menangani isu keselamatan pelajar dari "setiap sudut dan peluang" supaya keselamatan mereka lebih terjamin. Ini tepat, kerana dasar dan penguatkuasaan di sekolah berada di bawah kerangka KPM. Namun kolaborasi yang berkesan menuntut keberanian mengaku bahawa protokol sedia ada mempunyai kelompongan. Dalam kes ini, pihak negeri sendiri mengakui keperluan meneliti aspek keselamatan sekolah dengan lebih teliti dan memberikan bantuan mengikut bidang kuasa mereka. Hubungan negeri–persekutuan tidak boleh sekadar pertukaran surat dan mesyuarat; ia mesti diterjemah kepada garis tindakan jelas yang diikuti sehingga ke bilik darjah dan dewan sekolah. Tanpa disiplin pelaksanaan, janji perlindungan pelajar akan kekal di peringkat slogan.
Semakan SOP keselamatan: antara kertas garis panduan dan realiti dewan sekolah
Langkah paling signifikan setakat ini ialah keputusan Jawatankuasa Pendidikan dan Maklumat Negeri untuk mengadakan mesyuarat dengan Jabatan Pendidikan Negeri (JPN) dan Pejabat Pendidikan Daerah (PPD) bagi menyemak semula prosedur operasi standard (SOP) keselamatan sekolah. Semakan ini termasuk menilai protokol keselamatan sekolah sedia ada, mengenal pasti kelemahan dan kekurangan yang perlu ditangani. Kenyataan bahawa isu ini "bukan perkara yang boleh dipandang ringan kerana ia melibatkan kehilangan nyawa" ialah pengakuan jujur bahawa SOP yang hanya cantik di atas kertas tidak lagi memadai. Apa yang kritikal sekarang ialah memastikan setiap sekolah memahami, mengamal dan memantau pematuhan SOP sebagai rutin harian, bukan reaksi selepas tragedi. Penguatkuasaan mesti menyentuh perkara konkrit: akses kawasan berisiko, pengawasan dewan dan koridor, tatacara respons kecemasan, serta latihan guru dan pelajar. Tanpa perubahan cara kerja di lapangan, semakan SOP berisiko menjadi sekadar latihan birokrasi.
Dari tragedi ke reformasi: sekolah sebagai ruang selamat, bukan sekadar tempat belajar
Kunjungan Menteri Besar menziarahi keluarga Irene selama kira-kira 45 minit dan menyampaikan rasa sedih serta pilu menunjukkan tragedi ini bukan lagi isu teknikal, tetapi luka sosial yang dirasai bersama. Namun empati tanpa reformasi akan mengecewakan ibu bapa yang mengharap sekolah menjadi ruang selamat buat anak-anak. Hakikatnya, keselamatan sekolah Johor perlu dilihat sebagai ekosistem: infrastruktur sekolah yang selamat, protokol keselamatan sekolah yang difahami, budaya warga sekolah yang peka risiko, serta kolaborasi rapat antara kerajaan negeri dan KPM dalam menjamin perlindungan pelajar. Jika semua pihak berani menerima bahawa tragedi Irene ialah kegagalan sistem dan bukan sekadar kes terpencil, maka langkah semakan SOP, sokongan infrastruktur, dan koordinasi antara agensi boleh menjadi permulaan reformasi sebenar. Kesimpulannya, masa untuk bertindak ialah sekarang; nyawa pelajar tidak boleh menunggu kitaran mesyuarat dan laporan yang berpanjangan.
